Art. 19. Okres obowiązywania i egzekucja zezwolenia

1. Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 18 ust. 1, przepisy art. 3 ust. 3 i 4, art. 5, art. 6 ust. 1–4 i 6, art. 8 i art. 10 stosuje się odpowiednio.

2. Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 18 ust. 1, wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.

3. Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 18 ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa zasady postępowania dotyczącego wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 18 ust. 1. Nie reguluje całej procedury odrębnie, lecz wskazuje, że odpowiednie zastosowanie znajdują wybrane regulacje: art. 3 ust. 3 i 4, art. 5, art. 6 ust. 1-4 i 6, art. 8 oraz art. 10. Oznacza to, że postępowanie w sprawie tego zezwolenia prowadzi się z wykorzystaniem mechanizmów przewidzianych w tych przepisach, z uwzględnieniem charakteru decyzji wskazanej w art. 18 ust. 1.

Kluczowe znaczenie ma ograniczenie czasowe. Zgodnie z ust. 2 decyzja o zezwoleniu jest wydawana na czas określony, przy czym okres jej obowiązywania nie może przekroczyć 3 lat. Przepis wyznacza więc maksymalny czas, na jaki może zostać udzielone zezwolenie, i przesądza, że nie ma ono charakteru bezterminowego.

Ustęp 3 dotyczy wykonania obowiązków wynikających z decyzji. Jeżeli obowiązki te nie są realizowane, ich egzekucja odbywa się na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W praktyce art. 19 łączy zatem trzy elementy: odesłanie do określonych zasad proceduralnych, czasowe ograniczenie obowiązywania zezwolenia oraz wskazanie trybu egzekwowania obowiązków związanych z tą decyzją.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1113.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.