Art. 9. Zakres ksiąg wieczystych podlegających migracji

1. Migracji podlega treść dotychczasowych ksiąg wieczystych założonych lub urządzonych po dniu 1 stycznia 1947 r.

2. Migracji podlega także treść ksiąg hipotecznych (gruntowych, wieczystych) założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r., zwanych dalej „księgami dawnymi”, dla których urządzono dalszy tom w trybie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 1946 r. o prowadzeniu dotychczasowych ksiąg hipotecznych (gruntowych, wieczystych) po dniu 31 grudnia 1946 r. (Dz. U. Nr 66, poz. 367, z 1947 r. Nr 38, poz. 192 i Nr 48, poz. 251, z 1954 r. Nr 26, poz. 105, z 1961 r. Nr 26, poz. 126 oraz z 1965 r. Nr 50, poz. 311).

3. Urządzony dalszy tom staje się dotychczasową księgą wieczystą, do której sąd z urzędu przenosi wpisy z księgi dawnej, stosując przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg (Dz. U. Nr 28, poz. 141), z wyjątkiem § 4 pkt 5.

Komentarz do Art. 9.

Art. 9 określa, jakie księgi wieczyste i księgi hipoteczne podlegają migracji, czyli przeniesieniu ich treści do struktury księgi wieczystej prowadzonej w systemie informatycznym. Regulacja obejmuje przede wszystkim treść dotychczasowych ksiąg wieczystych założonych lub urządzonych po terminie wskazanym w ust. 1.

Migracją objęto również księgi hipoteczne, gruntowe i wieczyste, założone przed tym terminem, jeżeli urządzono dla nich dalszy tom w trybie przepisów dotyczących prowadzenia dotychczasowych ksiąg hipotecznych. Ustęp 2 określa takie księgi jako „księgi dawne”. Samo wcześniejsze założenie księgi nie jest więc wystarczające, aby zastosować tę szczególną regułę, konieczne jest także urządzenie dalszego tomu.

Ustęp 3 wskazuje skutek urządzenia dalszego tomu. Staje się on dotychczasową księgą wieczystą, a sąd z urzędu przenosi do niej wpisy z księgi dawnej. Czynność ta odbywa się z zastosowaniem przepisów wskazanego w tym ustępie rozporządzenia, z wyłączeniem § 4 pkt 5. Oznacza to, że przepis tworzy ciągłość między dawną dokumentacją a księgą traktowaną jako dotychczasowa, która następnie może zostać objęta migracją. Praktyczne znaczenie art. 9 polega na uporządkowaniu zakresu ksiąg podlegających przeniesieniu oraz określeniu sposobu postępowania z dawnymi księgami, dla których istnieje dalszy tom.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 363.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.