Art. 6. Wyznaczenie kadry kierowniczej wyższego szczebla

Instytucje obowiązane wyznaczają kadrę kierowniczą wyższego szczebla odpowiedzialną za wykonywanie obowiązków określonych w ustawie.

Komentarz do Art. 6.

Przepis ustanawia obowiązek organizacyjny po stronie instytucji obowiązanych. Każda z nich ma wyznaczyć kadrę kierowniczą wyższego szczebla, która będzie odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków określonych w ustawie. Oznacza to, że realizacja ustawowych zadań nie pozostaje wyłącznie ogólną powinnością instytucji, lecz zostaje przypisana określonej strukturze kierowniczej.

Kluczowe są trzy elementy tej regulacji:

obowiązek wyznaczenia kadry spoczywa na instytucji obowiązanej,
wyznaczona kadra musi należeć do kierownictwa wyższego szczebla,
zakres odpowiedzialności obejmuje wykonywanie obowiązków określonych w ustawie.

Przepis nie wskazuje liczby osób, które mają tworzyć tę kadrę, ani nie opisuje trybu jej wyznaczenia. Nie określa również szczegółowych zadań przypisanych poszczególnym osobom. Jego treść koncentruje się na zapewnieniu, aby w strukturze instytucji istniał poziom kierowniczy odpowiedzialny za realizację ustawowych obowiązków.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na przypisaniu odpowiedzialności w ramach organizacji. Wyznaczenie kadry kierowniczej wyższego szczebla powinno pozwalać ustalić, kto po stronie instytucji odpowiada za wykonywanie obowiązków wynikających z ustawy. Regulacja wiąże zatem obowiązek instytucji z konkretnym umiejscowieniem odpowiedzialności w jej strukturze kierowniczej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 723.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.