Art. 33. Stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego i ocena ryzyka

1. Instytucje obowiązane stosują wobec swoich klientów środki bezpieczeństwa finansowego.

2. Instytucje obowiązane rozpoznają ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz oceniają poziom rozpoznanego ryzyka.

3. Instytucje obowiązane dokumentują rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz jego ocenę, uwzględniając w szczególności czynniki dotyczące:

1) rodzaju klienta;

2) obszaru geograficznego;

3) przeznaczenia rachunku;

4) rodzaju produktów, usług i sposobów ich dystrybucji;

5) poziomu wartości majątkowych deponowanych przez klienta lub wartości przeprowadzonych transakcji;

6) celu, regularności lub czasu trwania stosunków gospodarczych.

4. Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego w zakresie i z intensywnością uwzględniającymi rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz jego ocenę.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa podstawowe obowiązki instytucji obowiązanych w zakresie bezpieczeństwa finansowego klientów. Obejmuje on zarówno stosunki gospodarcze, jak i transakcje okazjonalne. Instytucje obowiązane mają rozpoznać ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane z daną relacją lub transakcją, a następnie ocenić poziom tego ryzyka.

Ocena nie może mieć wyłącznie ustnego lub nieformalnego charakteru. Rozpoznane ryzyko oraz jego ocenę trzeba udokumentować, z uwzględnieniem w szczególności sześciu grup czynników:

rodzaju klienta;
obszaru geograficznego;
przeznaczenia rachunku;
rodzaju produktów, usług i sposobów ich dystrybucji;
poziomu wartości majątkowych deponowanych przez klienta lub wartości przeprowadzonych transakcji;
celu, regularności lub czasu trwania stosunków gospodarczych.

Przepis wiąże zakres i intensywność stosowanych środków bezpieczeństwa finansowego z rozpoznanym ryzykiem oraz jego oceną. Oznacza to, że działania podejmowane wobec klienta, relacji gospodarczej lub transakcji okazjonalnej mają uwzględniać indywidualne okoliczności wskazane w przepisie. Znaczenie praktyczne regulacji polega więc na ustanowieniu trzystopniowego obowiązku: zastosowaniu środków bezpieczeństwa finansowego, rozpoznaniu i ocenie ryzyka oraz udokumentowaniu tych ustaleń. Instytucja obowiązana powinna dysponować dokumentacją pokazującą, jakie czynniki zostały uwzględnione i w jaki sposób wpłynęły one na zakres oraz intensywność zastosowanych środków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 723.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.