Art. 156. Odpowiedzialność karna za zawiadomienia, dane i informacje

1. Kto, działając w imieniu lub na rzecz instytucji obowiązanej:

1) nie dopełnia obowiązku przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia o okolicznościach, które mogą wskazywać na podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, lub obowiązku przekazania Generalnemu Inspektorowi zawiadomienia o powzięciu uzasadnionego podejrzenia, że określona transakcja lub wartości majątkowe będące przedmiotem tej transakcji mogą mieć związek z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu,

2) przekazuje Generalnemu Inspektorowi nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane dotyczące transakcji, rachunków lub osób, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisom ustawy ujawnia osobom nieuprawnionym, posiadaczom rachunku lub osobom, których transakcja dotyczy, informacje zgromadzone zgodnie z ustawą lub wykorzystuje te informacje w sposób niezgodny z przepisami ustawy.

3. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 działa nieumyślnie, podlega grzywnie.

Komentarz do Art. 156.

Przepis określa odpowiedzialność karną osób działających w imieniu lub na rzecz instytucji obowiązanej za naruszenie obowiązków związanych z przekazywaniem informacji Generalnemu Inspektorowi oraz za nieuprawnione posługiwanie się informacjami zgromadzonymi zgodnie z ustawą.

W ust. 1 wskazano dwa rodzaje czynów. Pierwszy polega na niewykonaniu obowiązku zawiadomienia Generalnego Inspektora o okolicznościach mogących wskazywać na podejrzenie popełnienia przestępstwa prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu albo o powzięciu uzasadnionego podejrzenia, że określona transakcja lub związane z nią wartości majątkowe mogą mieć taki związek. Drugi obejmuje przekazanie nieprawdziwych danych albo zatajenie prawdziwych danych dotyczących transakcji, rachunków lub osób. Za oba te czyny grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Ust. 2 obejmuje ujawnienie osobom nieuprawnionym, posiadaczom rachunku lub osobom, których transakcja dotyczy, informacji zgromadzonych zgodnie z ustawą, a także wykorzystanie tych informacji w sposób niezgodny z jej przepisami. Za takie zachowanie przewidziano tę samą karę pozbawienia wolności.

Odrębnie potraktowano nieumyślność. Zgodnie z ust. 3, jeżeli czyn określony w ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 został popełniony nieumyślnie, sprawca podlega grzywnie. Przepis rozróżnia więc zarówno rodzaj naruszonego obowiązku, jak i umyślność działania, co wpływa na rodzaj przewidzianej sankcji. W praktyce ustanawia odpowiedzialność za brak wymaganych zawiadomień, nierzetelność przekazywanych danych oraz naruszenie zasad dotyczących ujawniania i wykorzystywania informacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 723.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 155.Art. 157.