Art. 153. Kary pieniężne za brak zgłoszenia lub niezgodność informacji

1. Podmioty wymienione w art. 58 pkt 1–5 i 7–13 lub powiernik lub osoba zajmująca stanowisko równoważne w podmiocie, o którym mowa w art. 58 pkt 6, które nie dopełniły obowiązku zgłoszenia lub aktualizacji informacji, o których mowa w art. 59, w terminie wskazanym w ustawie lub podały informacje niezgodne ze stanem faktycznym, podlegają karze pieniężnej do wysokości 1 000 000 zł.

2. (uchylony)

3. Beneficjent rzeczywisty, który nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 60a, wskutek czego podmiot wymieniony w art. 58 pkt 1–5 i 7–13 lub powiernik, lub osoba zajmująca stanowisko równoważne w podmiocie, o którym mowa w art. 58 pkt 6, nie dokonały zgłoszenia lub aktualizacji informacji, o których mowa w art. 59, w terminie wskazanym w ustawie lub podały informacje niezgodne ze stanem faktycznym, podlega karze pieniężnej do wysokości 50 000 zł.

Komentarz do Art. 153.

Przepis określa kary pieniężne za niewykonanie obowiązków związanych ze zgłaszaniem i aktualizowaniem informacji, o których mowa w art. 59, albo za przekazanie informacji niezgodnych ze stanem faktycznym. Odpowiedzialność dotyczy podmiotów wymienionych w art. 58 pkt 1 do 5 i 7 do 13, a także powiernika lub osoby zajmującej stanowisko równoważne w podmiocie wskazanym w art. 58 pkt 6.

Kara z ust. 1 może zostać nałożona, gdy obowiązek nie został wykonany w terminie wskazanym w ustawie albo gdy zgłoszone lub zaktualizowane informacje nie odpowiadają rzeczywistości. Jej maksymalna wysokość wynosi 1 000 000 zł. Przepis określa więc górną granicę kary, a nie kwotę nakładaną automatycznie w każdym przypadku naruszenia.

Odrębnie uregulowano odpowiedzialność beneficjenta rzeczywistego. Zgodnie z ust. 3 podlega on karze do wysokości 50 000 zł, jeżeli nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 60a, a skutkiem tego było niezgłoszenie lub nieaktualizowanie przez właściwy podmiot informacji z art. 59 w ustawowym terminie albo podanie informacji niezgodnych ze stanem faktycznym. Warunkiem tej odpowiedzialności jest zatem nie tylko naruszenie obowiązku przez beneficjenta rzeczywistego, lecz także jego wpływ na niewykonanie lub wadliwe wykonanie obowiązku przez wskazany podmiot, powiernika albo osobę zajmującą równoważne stanowisko. Ust. 2 został uchylony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 723.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 152a.Art. 153a.