Art. 17. Tryb ścigania

1. Ściganie przewidzianych w ustawie przestępstw następuje na wniosek pokrzywdzonego, a wykroczenia na żądanie pokrzywdzonego.

2. Z wnioskiem o ściganie przestępstw określonych w art. 16 mogą wystąpić także podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 2.

3. Z żądaniem ścigania wykroczenia określonego w art. 15 mogą wystąpić także podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 2.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa, w jaki sposób wszczynane jest ściganie czynów zabronionych przewidzianych w ustawie. Wprowadza rozróżnienie między przestępstwami a wykroczeniami, a także wskazuje, kto może wystąpić z odpowiednim żądaniem.

W przypadku przestępstw ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. Oznacza to, że przepis wiąże ściganie takiego czynu z aktywnym wystąpieniem osoby, której dobro zostało naruszone. W odniesieniu do wykroczeń zastosowano odmienną terminologię, wskazując, że ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego. Rozróżnienie „wniosku” i „żądania” wynika bezpośrednio z treści przepisu i dotyczy odpowiednio przestępstw oraz wykroczeń.

Ustęp 2 rozszerza krąg podmiotów uprawnionych do wystąpienia z wnioskiem o ściganie przestępstw określonych w art. 16. Oprócz pokrzywdzonego mogą to zrobić również podmioty wskazane w art. 12 ust. 2. Analogiczne rozwiązanie przewidziano w ustępie 3 w odniesieniu do wykroczenia określonego w art. 15, przyznając tym samym podmiotom możliwość wystąpienia z żądaniem jego ścigania.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu, że pokrzywdzony zachowuje podstawową rolę w uruchomieniu ścigania, ale w dwóch wyraźnie określonych przypadkach uprawnienie to przysługuje także podmiotom wymienionym w art. 12 ust. 2. Zakres tego dodatkowego uprawnienia jest ograniczony do przestępstwa z art. 16 i wykroczenia z art. 15.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 845.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18-20.