Art. 9. Grzywna za niezłożenie sprawozdania

1. Kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1, nie składa sprawozdania, podlega karze grzywny.

2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2020 r. poz. 729, 956 i 1423).

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa sankcję za niewykonanie obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1. Odpowiedzialność powstaje wtedy, gdy dana osoba lub podmiot, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie składa sprawozdania. Za taki czyn przewidziano karę grzywny. Przepis nie określa jej wysokości ani innych elementów sankcji, lecz wskazuje sam rodzaj kary.

Ustęp 1 wiąże karę z działaniem „wbrew obowiązkowi”, a więc z naruszeniem obowiązku wynikającego z przepisów wskazanych w tym ustępie. Znaczenie ma zatem zarówno istnienie obowiązku złożenia sprawozdania, jak i jego niewykonanie. Sam przepis nie opisuje treści sprawozdania, terminu jego złożenia ani podmiotów zobowiązanych, lecz odsyła w tym zakresie do art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 1.

Ustęp 2 wskazuje tryb rozpoznawania takich spraw. Orzekanie w sprawach czynów określonych w ust. 1 odbywa się na podstawie przepisów ustawy regulującej postępowanie w sprawach o wykroczenia. W praktyce oznacza to, że przepis łączy odpowiedzialność za brak sprawozdania z określoną sankcją oraz odrębnym, ustawowo wskazanym trybem orzekania. Dotyczy to wyłącznie czynu polegającego na niezłożeniu sprawozdania wbrew obowiązkowi, o którym mowa w przywołanych przepisach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1680.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.