Art. 19. Podstawa obliczenia opłaty w roku wejścia art. 5 w życie

Podstawę obliczenia opłaty w roku, w którym art. 5 wszedł w życie, stanowi 80% masy marnowanej żywności w kilogramach.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa, w jaki sposób ustala się podstawę obliczenia opłaty w szczególnym okresie, czyli w roku, w którym art. 5 wszedł w życie. Podstawą nie jest cała masa marnowanej żywności, lecz jej 80%, wyrażone w kilogramach.

Oznacza to, że najpierw ustala się masę marnowanej żywności w kilogramach, a następnie przyjmuje się cztery piąte tej wartości. Przykładowo, jeżeli masa wynosi 1000 kg, podstawę obliczenia opłaty stanowi 800 kg. Przepis odnosi się więc do ilości marnowanej żywności i wskazuje sposób jej pomniejszenia na potrzeby ustalenia podstawy opłaty.

Regulacja ma znaczenie praktyczne przede wszystkim dla rozliczeń prowadzonych w roku wejścia w życie art. 5. W tym okresie do obliczenia opłaty wykorzystuje się wartość odpowiadającą 80% masy marnowanej żywności, a nie jej pełną masę. Art. 19 nie określa wysokości samej opłaty ani terminu jej uiszczenia. Jego treść ogranicza się do wskazania, jaka wartość stanowi podstawę obliczenia, oraz do określenia proporcji, w jakiej uwzględnia się masę marnowanej żywności. Dotyczy to wyłącznie roku, w którym art. 5 wszedł w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1680.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.