Art. 2. Skutki przebaczenia przestępstw

1. Orzeczone prawomocnie kary za przestępstwa określone w art. 1, nie wykonane w całości lub w części, nie podlegają wykonaniu; nie podlegają również wykonaniu orzeczone prawomocnie nie uiszczone w całości lub w części nawiązki, opłaty i koszty postępowania. Skazania za te występki ulegają zatarciu, a wpis o skazaniu usuwa się z rejestru skazanych; z rejestru usuwa się również wpis o warunkowym umorzeniu postępowania o te przestępstwa.

2. Podlegają wykonaniu prawomocne orzeczenia o przepadku przedmiotów, których posiadanie jest zakazane lub wymaga zezwolenia.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa skutki wobec prawomocnych rozstrzygnięć dotyczących przestępstw wskazanych w art. 1. Obejmuje kary, które nie zostały wykonane w całości albo w części. Takie kary nie podlegają wykonaniu. Ten sam skutek dotyczy prawomocnie orzeczonych, lecz nieuiszczonych w całości lub części, nawiązek, opłat i kosztów postępowania.

Regulacja wpływa również na informacje o skazaniu. Skazania za wskazane występki ulegają zatarciu, a wpis o skazaniu usuwa się z rejestru skazanych. Usunięciu podlega także wpis dotyczący warunkowego umorzenia postępowania o te przestępstwa. Przepis łączy więc niewykonywanie określonych sankcji i należności z usunięciem przewidzianych w nim wpisów rejestrowych.

Zakres tej regulacji nie obejmuje jednak wszystkich prawomocnych orzeczeń. Nadal podlegają wykonaniu orzeczenia o przepadku przedmiotów, jeżeli posiadanie tych przedmiotów jest zakazane albo wymaga zezwolenia. Wyjątek ten dotyczy samego przepadku takich przedmiotów, niezależnie od tego, że przepis przewiduje niewykonywanie określonych kar, nawiązek, opłat i kosztów postępowania. Praktyczne znaczenie art. 2 polega zatem na jednoczesnym ograniczeniu wykonania wskazanych rozstrzygnięć, zatarciu skazań i usunięciu określonych wpisów, przy pozostawieniu w mocy przepadku przedmiotów objętych szczególnym ograniczeniem posiadania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1989 r. poz. 179.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.