Rozdział 6. Zasady kształtowania…

Rozdział 6

Zasady kształtowania zapotrzebowania na energię elektryczną z wysokosprawnej kogeneracji oraz sposób obliczania ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji

Art. 56. Roczne limity energii, mocy i wysokości premii

1. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, w terminie do dnia 31 października każdego roku:

1) maksymalną ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną w kolejnym roku kalendarzowym;

2) maksymalną wartość premii kogeneracyjnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt 1, w kolejnym roku kalendarzowymwtym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) maksymalną moc zainstalowaną elektryczną nowych małych jednostek kogeneracji lub znacznie zmodernizowanych małych jednostek kogeneracji, dla których wytwórca, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, może uzyskać premię gwarantowaną w danym roku kalendarzowym;

4) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, dla nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji oraz znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w kolejnym roku kalendarzowym;

5) maksymalną ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną indywidualną w kolejnym roku kalendarzowym;

6) maksymalną wartość premii kogeneracyjnej indywidualnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt 5, w kolejnym roku kalendarzowym;

7) maksymalną wysokość premii kogeneracyjnej indywidualnej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7, w tym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

8) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7;

9) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla jednostek kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7;

10) jednostkową wysokość premii gwarantowanej, w złotych za 1 MWh, w kolejnym roku kalendarzowym, dla istniejącej małej jednostki kogeneracji, odrębnie dla jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7.

2. Przy określaniu maksymalnej ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz maksymalnej wartości premii kogeneracyjnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej, a także maksymalnej mocy zainstalowanej elektrycznej, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę:

1) politykę energetyczną państwa;

2) potrzebę ochrony środowiska, w tym przeciwdziałanie zanieczyszczeniu powietrza;

3) potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej podczas jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach kogeneracji;

4) istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania jednostek kogeneracji;

5) koszty operacyjne oraz dodatkowe koszty inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji, w którym jednostka kogeneracji korzysta z systemu wsparcia;

6) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i budowy jednostki kogeneracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

7) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej, współczynniki wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii elektrycznej na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci;

8) koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

3. Przy określaniu jednostkowej wysokości premii gwarantowanej oraz maksymalnej wysokości premii kogeneracyjnej indywidualnej, minister właściwy do spraw energii bierze pod uwagę:

1) istotne parametry techniczne i ekonomiczne funkcjonowania jednostek kogeneracji;

2) koszty operacyjne oraz dodatkowe koszty inwestycyjne ponoszone w okresie eksploatacji, w którym jednostka kogeneracji korzysta z systemu wsparcia;

3) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i budowy jednostki kogeneracji wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

4) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej, współczynniki wykorzystania dostępnej mocy elektrycznej, współczynniki zużycia wytworzonej energii elektrycznej na pokrycie potrzeb własnych oraz na pokrycie strat powstających przed wprowadzeniem energii elektrycznej do sieci;

5) przewidywane kształtowanie się cen paliw oraz jednostkowe ceny uprawnień do emisji dwutlenku węgla;

6) koszty kapitału własnego wytwórcy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

4. Maksymalna ilość i wartość, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 i 6, w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi nie więcej niż 5 % maksymalnej tych ilości i wartości.

5. Minister właściwy do spraw energii ogłasza, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw energii informację o prognozie w zakresie danych, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1–4, na okres dwóch następujących po sobie lat kalendarzowych, licząc od drugiego roku następującego po roku, w którym informacja o tej prognozie miała zostać ogłoszona.

Art. 57. Zakres danych i sposób obliczania premii kogeneracyjnych

Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych wskazanych w art. 37 ust. 2 pkt 12 i art. 47 ust. 3 pkt 10, a także sposób wyliczania premii gwarantowanej indywidualnej oraz premii kogeneracyjnej indywidualnej, w tym w szczególności sposób uwzględniania wartości otrzymanej pomocy publicznej, biorąc pod uwagę dopuszczalną wysokość pomocy publicznej, politykę energetyczną państwa, ocenę potencjału wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych, wielkość minimalnego poziomu pomocy publicznej w jednostkach kogeneracji oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości wykorzystania krajowego potencjału wysokosprawnej kogeneracji.

Art. 58. Sposoby obliczania energii, sprawności i emisji

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób obliczania:

a) średniorocznej sprawności przemiany energii chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji,

b) ilości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji,

c) ilości ciepła użytkowego w kogeneracji,

d) oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji w porównaniu z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referencyjnych wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego,

2) referencyjne wartości sprawności dla wytwarzania rozdzielonego, oddzielnie dla energii elektrycznej i ciepła, służące do obliczania oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji,

3) metodę proporcjonalną określania ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci, o której mowa w art. 26 ust. 2, art. 33 ust. 2, art. 41 ust. 2 i art. 54 ust. 2,

4) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej i ciepła użytkowego w jednostkach kogeneracji oraz ilości paliw zużywanych do ich wytwarzania,

5) sposób obliczania jednostkowego wskaźnika emisji dwutlenku węgla

biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, ocenę potencjału wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych, istotne parametry techniczne funkcjonowania jednostek kogeneracji oraz uzasadnione technicznie i ekonomicznie możliwości wykorzystania krajowego potencjału wysokosprawnej kogeneracji.

Art. 59. Kwalifikowane koszty inwestycyjne i operacyjne jednostki

1. Do katalogu kwalifikowanych kosztów inwestycyjnych nowej porównywalnej jednostki kogeneracji zalicza się w szczególności koszty poniesione na:

1) zakup lub wytworzenie nowej jednostki kogeneracji w całości, jak i poszczególnych urządzeń i elementów wchodzących w jej skład;

2) zakup narzędzi i wyposażenia niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania nowej jednostki kogeneracji;

3) opracowanie dokumentacji przygotowawczej nowej jednostki kogeneracji celem uzyskania niezbędnych pozwoleń i decyzji, w tym koszty:

a) przygotowania studium wykonalności,

b) przygotowania projektu inwestycyjnego,

c) przygotowanie raportu oddziaływania na środowisko;

4) dostawę urządzeń i instalacji, obsługę projektu oraz przeprowadzenie robót budowlano-montażowych bezpośrednio związanych z przedsięwzięciem i niezbędnych do jego realizacji, w tym koszty:

a) transportu, załadunku i wyładunku urządzeń i instalacji,

b) prac rozbiórkowych lub demontażowych niezbędnych do przeprowadzenia robót budowlanych,

c) robót budowlanych oraz zakupu materiałów niezbędnych do ich przeprowadzenia, montażu urządzeń i instalacji,

d) opłat przyłączeniowych,

e) nadzoru inwestorskiego;

5) rozruch urządzeń i instalacji.

2. Do katalogu kwalifikowanych kosztów operacyjnych nowej porównywalnej jednostki kogeneracji zalicza się w szczególności koszty poniesione na:

1) zakup paliwa dla jednostki kogeneracji;

2) inne koszty zmienne związane z wytworzeniem energii w jednostce kogeneracji, w tym koszty opłat środowiskowych, oraz te związane z zagospodarowaniem odpadów;

3) serwis, eksploatację oraz utrzymanie jednostki kogeneracji;

4) remonty jednostki kogeneracji;

5) wynagrodzenia i świadczenia osób związanych z funkcjonowaniem jednostki kogeneracji;

6) podatki i opłaty lokalne związane bezpośrednio z eksploatacją jednostki kogeneracji.

3. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, maksymalne wartości kosztów inwestycyjnych oraz kosztów operacyjnych wybudowania i funkcjonowania nowej porównywalnej jednostki kogeneracji, biorąc pod uwagę:

1) istotne parametry techniczne i ekonomiczne jednostki kogeneracji;

2) koszty inwestycyjne ponoszone w okresie przygotowania projektu i jego budowy wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

3) koszty operacyjne ponoszone w okresie maksymalnego okresu wsparcia jednostki kogeneracji, o którym mowa w art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 2, 4–8 i art. 6 ust. 2–4;

4) założenia dotyczące technicznych warunków pracy jednostki kogeneracji, w tym sprawności wytwarzania energii elektrycznej i ciepła.

Pełna treść aktu: o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.