Art. 70. Należności za podróże służbowe radcy

Radcy wykonującemu na polecenie przełożonego czynności służbowe poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

Komentarz do Art. 70.

Przepis określa zasady pokrywania kosztów podróży służbowej radcy, który wykonuje czynności służbowe poza swoim stałym miejscem pracy. Warunkiem powstania tego uprawnienia jest działanie na polecenie przełożonego. Oznacza to, że przepis łączy prawo do należności z wykonywaniem określonych czynności służbowych oraz z ich zleceniem przez osobę przełożoną.

Radcy przysługują należności przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z taką podróżą. Przepis nie ogranicza tego uprawnienia do jednego rodzaju wydatków ani nie wskazuje wprost ich wysokości. Odsyła natomiast do zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77 § 2 ustawy „Kodeks pracy”. To te przepisy określają sposób ustalania i wypłaty należności związanych z podróżą służbową.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że wykonywanie polecenia służbowego poza stałym miejscem pracy nie pozostaje bez rozliczenia kosztów podróży. Uprawnienie nie wynika jednak z samego faktu przemieszczania się, lecz z łącznego spełnienia wskazanych przesłanek: czynności muszą mieć charakter służbowy, być wykonywane poza stałym miejscem pracy i wynikać z polecenia przełożonego. Zakres oraz zasady rozliczenia należy ustalać zgodnie z przepisami, do których odsyła art. 70.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2261.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 69.Art. 71.