Art. 76. Nieważność postanowień umownych

Postanowienia umów sprzeczne z art. 75 ust. 2 i 3 są nieważne.

Komentarz do Art. 76.

Przepis określa skutek prawny postanowień umownych, które pozostają w sprzeczności z art. 75 ust. 2 lub ust. 3. Takie postanowienia są nieważne. Oznacza to, że ustawodawca wyłącza ich skuteczność właśnie z powodu niezgodności z wymienionymi regulacjami.

Istotne jest, że przepis mówi o postanowieniach umów, a nie o umowach jako całości. Nieważność obejmuje więc te elementy umowy, które są sprzeczne z art. 75 ust. 2 i 3. Sam art. 76 nie przesądza natomiast, że każda umowa zawierająca takie postanowienie jest w całości nieważna. Jego treść koncentruje się na konkretnych zapisach umownych.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na ustanowieniu wyraźnej granicy swobody kształtowania treści umów. Strony nie mogą skutecznie uregulować swoich praw i obowiązków w sposób sprzeczny z art. 75 ust. 2 lub 3, ponieważ taki zapis zostaje przez ustawę pozbawiony ważności. Ocena skutku konkretnego postanowienia wymaga zatem ustalenia, czy jego treść jest zgodna z każdą z tych jednostek redakcyjnych. Przepis pełni tym samym funkcję ochronną wobec wskazanych w art. 75 ust. 2 i 3 rozwiązań, nadając im charakter wiążący także w relacji umownej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2509.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 75.Art. 77.