Art. 90. Tymczasowy Morski Certyfikat Pracy

1. Tymczasowy Morski Certyfikat Pracy, zwany dalej „certyfikatem tymczasowym”, wydaje się dla statku:

1) nowo zbudowanego, po oddaniu go do eksploatacji;

2) który zmienił przynależność;

3) na którym armator przejął odpowiedzialność za jego eksploatację.

2. Dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu macierzystego statku wydaje, na wniosek armatora, certyfikat tymczasowy, na okres niezbędny do uzyskania certyfikatu, niedłuższy niż 6 miesięcy. Okres ten nie może być przedłużony.

3. Certyfikat tymczasowy może zostać wydany, jeżeli:

1) przeprowadzona przez dyrektora urzędu morskiego inspekcja warunków pracy i życia marynarzy na statku zakończyła się pozytywnie;

2) armator wykazał, że na statku są stosowane właściwe procedury, zgodne z wymaganiami ustawy i Konwencji MLC;

3) kapitanowi statku są znane wymagania Konwencji MLC odnoszące się do warunków pracy i życia marynarzy na statku oraz obowiązki związane z ich wprowadzaniem;

4) dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu macierzystego statku otrzymał niezbędne informacje umożliwiające sporządzenie Deklaracji Zgodności.

4. Odmowa wydania certyfikatu tymczasowego następuje w drodze decyzji.

5. Certyfikat tymczasowy traci ważność po zajściu okoliczności, o których mowa w art. 89 ust. 6 pkt 1 i 3–5.

Komentarz do Art. 90.

Przepis określa zasady wydawania Tymczasowego Morskiego Certyfikatu Pracy, zwanego „certyfikatem tymczasowym”. Dokument ten może dotyczyć statku nowo zbudowanego, po oddaniu go do eksploatacji, statku, który zmienił przynależność, albo statku, za którego eksploatację armator przejął odpowiedzialność.

Certyfikat wydaje, na wniosek armatora, dyrektor urzędu morskiego właściwy dla portu macierzystego statku. Jest on wydawany na okres niezbędny do uzyskania właściwego certyfikatu, jednak nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis wyraźnie wyłącza możliwość przedłużenia tego okresu.

Wydanie dokumentu zależy od spełnienia wskazanych warunków. Konieczne jest pozytywne zakończenie inspekcji warunków pracy i życia marynarzy przeprowadzonej przez dyrektora urzędu morskiego. Armator musi także wykazać stosowanie na statku właściwych procedur zgodnych z wymaganiami ustawy i Konwencji MLC. Ponadto kapitan powinien znać wymagania Konwencji MLC dotyczące warunków pracy i życia marynarzy oraz obowiązki związane z ich wprowadzaniem. Urząd musi również otrzymać informacje potrzebne do sporządzenia Deklaracji Zgodności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu czasowego rozwiązania dla określonych statków, zanim możliwe będzie uzyskanie właściwego certyfikatu. Odmowa wydania certyfikatu następuje w drodze decyzji, co formalizuje rozstrzygnięcie organu. Certyfikat traci ważność po wystąpieniu okoliczności wskazanych w art. 89 ust. 6 pkt 1 i 3-5.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 89.Art. 90a.