Art. 70a. Transport marynarza do placówki medycznej

Przepis dodany, obowiązuje od 10 września 2026 r. Dodano: art. 70a. Podstawa: Ustawa z dnia 17 lipca 2026 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia przedsiębiorstw żeglugowych oraz stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą – Dz.U. 2026 poz. 1079.

1. W przypadku gdy marynarz znajdujący się na statku o polskiej lub obcej przynależności przebywającym na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej potrzebuje natychmiastowej pomocy medycznej, armator jest obowiązany na swój koszt zapewnić transport marynarza na ląd do odpowiedniej placówki medycznej.

2. Natychmiastowa pomoc medyczna jest wymagana w szczególności, w przypadku:

1) poważnych obrażeń lub choroby;

2) obrażeń lub choroby, które mogą prowadzić do czasowej lub trwałej niepełnosprawności;

3) choroby zakaźnej, która stwarza ryzyko przeniesienia na innych członków załogi;

4) obrażenia obejmującego złamanie kości, silne krwawienie, złamanie lub stan zapalny zęba lub poważne oparzenie;

5) silnego bólu, któremu nie można zaradzić na statku;

6) ryzyka samobójstwa;

7) zalecenia leczenia na lądzie w wyniku konsultacji telemedycznej.

3. W przypadku gdy armator, o którym mowa w ust. 1, nie podejmuje działań zmierzających do transportu marynarza potrzebującego natychmiastowej pomocy medycznej na ląd, do odpowiedniej placówki medycznej, transport organizuje na wniosek marynarza lub osoby przez niego upoważnionej dyrektor Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, koszty transportu marynarza potrzebującego natychmiastowej pomocy medycznej na ląd do odpowiedniej placówki medycznej pokrywa armator statku.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, dyrektor Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa w terminie 3 miesięcy od dnia transportu wydaje decyzję w sprawie obciążenia armatora kosztami transportu marynarza potrzebującego natychmiastowej pomocy medycznej na ląd do odpowiedniej placówki medycznej, określając ich wysokość oraz termin i sposób uiszczenia tych kosztów.

6. Koszty transportu, o których mowa w ust. 5, podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

7. Koszty transportu, o których mowa w ust. 5, ulegają przedawnieniu z upływem 5 lat, licząc od dnia, w którym decyzja w sprawie obciążenia armatora kosztami transportu marynarza potrzebującego natychmiastowej pomocy medycznej na ląd do odpowiedniej placówki medycznej stała się ostateczna.

Komentarz do Art. 70a.

Armator statku o polskiej lub obcej przynależności, przebywającego na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany na własny koszt zapewnić transport marynarza potrzebującego natychmiastowej pomocy medycznej na ląd do odpowiedniej placówki. Potrzeba takiej pomocy zachodzi w szczególności m.in. w razie poważnych obrażeń lub choroby, zagrożenia niepełnosprawnością, choroby zakaźnej, silnego bólu, ryzyka samobójstwa albo zalecenia leczenia na lądzie po konsultacji telemedycznej. Jeżeli armator nie podejmuje działań, transport organizuje na wniosek marynarza lub osoby przez niego upoważnionej dyrektor Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, a koszt nadal ponosi armator. Dyrektor w terminie 3 miesięcy wydaje decyzję określającą wysokość, termin i sposób uiszczenia kosztów, które podlegają egzekucji administracyjnej i przedawniają się po 5 latach od ostateczności decyzji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 70.Art. 71.