Art. 69. Ustalanie okoliczności wypadku i zawiadomienie armatora

Brzmienie obowiązuje od 10 września 2026 r. Zmieniono: ust. 4, ust. 5. Podstawa: Ustawa z dnia 17 lipca 2026 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia przedsiębiorstw żeglugowych oraz stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą – Dz.U. 2026 poz. 1079.

1. Jeżeli marynarz ulegnie wypadkowi przy pracy, kapitan statku jest obowiązany do ustalenia okoliczności i przyczyn tego wypadku.

2. W czynnościach, o których mowa w ust. 1, uczestniczy przedstawiciel załogi statku, jeżeli został wybrany.

3. O wypadku przy pracy i podejrzeniu choroby zawodowej na statku kapitan statku niezwłocznie zawiadamia armatora.

4. W przypadku śmierci marynarza na statku, niezależnie od jej przyczyn, kapitan statku przedstawia Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich informacje o tym zdarzeniu w terminie 7 dni od dnia powzięcia o nim wiadomości.

5. Informacje, o których mowa w ust. 4, zawierają następujące dane:

1) rodzaj (klasyfikacja) zgonu;

2) typ statku i tonaż brutto;

3) miejsce zgonu (na morzu, w porcie, na kotwicowisku);

4) płeć marynarza;

5) wiek marynarza;

6) stanowisko, na którym był zatrudniony marynarz;

7) dział, w którym był zatrudniony marynarz.

Komentarz do Art. 69.

Przepis określa podstawowe obowiązki związane z wypadkiem przy pracy marynarza oraz z podejrzeniem choroby zawodowej na statku. Odpowiedzialność za ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku spoczywa na kapitanie statku. Obowiązek ten powstaje w razie wypadku przy pracy marynarza i obejmuje wyjaśnienie zarówno przebiegu zdarzenia, jak i jego przyczyn.

W czynnościach dotyczących ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku uczestniczy przedstawiciel załogi statku, ale tylko wtedy, gdy taki przedstawiciel został wybrany. Przepis nie uzależnia udziału od dodatkowej zgody kapitana ani od innych wskazanych warunków. Jeżeli przedstawiciel załogi nie został wybrany, regulacja nie przewiduje jego udziału w tych czynnościach.

Kapitan ma także obowiązek niezwłocznego zawiadomienia armatora o dwóch rodzajach zdarzeń: o wypadku przy pracy oraz o podejrzeniu choroby zawodowej na statku. Zawiadomienie powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, a więc przepis akcentuje szybkość przekazania informacji armatorowi. Obowiązek zawiadomienia dotyczy również samego podejrzenia choroby zawodowej, nie tylko jej potwierdzenia.

W praktyce przepis wyznacza jasny podział zadań: kapitan ustala okoliczności i przyczyny wypadku, przedstawiciel załogi może uczestniczyć w tych czynnościach, a armator powinien zostać niezwłocznie poinformowany o wypadku lub podejrzeniu choroby zawodowej. Reguluje to zarówno działania wyjaśniające po wypadku, jak i szybki obieg informacji na statku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 68.Art. 70.