Art. 116. Kary za naruszenia obowiązków armatora wobec marynarzy

Brzmienie obowiązuje od 10 września 2026 r. Zmieniono: pkt 2a, pkt 2b, pkt 2c, pkt 3, pkt 4. Podstawa: Ustawa z dnia 17 lipca 2026 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia przedsiębiorstw żeglugowych oraz stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą – Dz.U. 2026 poz. 1079.

Kto, będąc armatorem lub działając w jego imieniu:

1) nie dokonuje repatriacji marynarza w przypadkach, o których mowa w art. 58 ust. 1,

2) nie zapewnia, aby stanowiska pracy, maszyny, instalacje i urządzenia na statku zapewniały bezpieczne i higieniczne warunki pracy i życia marynarzy oraz innych osób znajdujących się na statku, w szczególności nie stwarzały zagrożeń wypadkami lub zagrożeń dla zdrowia w wyniku narażenia na czynniki niebezpieczne, szkodliwe lub uciążliwe w środowisku pracy,

2a) nie zapewnia organizacji i wyposażenia kuchni zgodnie z art. 63 ust. 1a,

2b) nie zapewnia marynarzowi na statku bezpłatnego zakwaterowania lub warunków do rekreacji zgodnie z art. 63 ust. 2,

2c) mimo że to możliwe, nie zapewnia na statku dostępu do urządzeń komunikacji telefonicznej między statkiem a lądem lub dostępu do Internetu zgodnie z art. 63 ust. 2 albo za korzystanie z takiego dostępu żąda opłaty przekraczającej koszt zapewnienia tej usługi,

3) nie zapewnia marynarzowi bezpłatnego wyżywienia i wody pitnej zgodnie z art. 63 ust. 3,

4) nie dostarcza członkowi załogi statku nieodpłatnie środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego zgodnie z art. 66 ust. 1 lub nie informuje go o sposobach posługiwania się tymi środkami,

5) nie zapewnia marynarzowi dostępu do opieki medycznej, o której mowa w art. 70 ust. 1 i 2,

6) nie zapewnia, aby na statku, o którym mowa w art. 71 ust. 2, był zatrudniony lekarz,

7) nie zapewnia, aby w składzie załogi statku, o którym mowa w art. 71 ust. 3, znajdował się co najmniej jeden marynarz przeszkolony w zakresie sprawowania opieki medycznej nad chorym,

8) nakłania marynarza, osobę przez niego upoważnioną lub uprawnionego w rozumieniu art. 93 § 4 Kodeksu pracy członka rodziny marynarza do akceptacji świadczenia niższego niż wynikające z art. 73 lub art. 75

podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł.

Komentarz do Art. 116.

Przepis określa karę grzywny za naruszenie przez armatora albo osobę działającą w jego imieniu podstawowych obowiązków wobec marynarzy i innych osób przebywających na statku. Grzywna wynosi od 1000 zł do 30 000 zł.

Zakres naruszeń obejmuje w szczególności:

niedokonanie repatriacji marynarza w przypadkach wskazanych w art. 58 ust. 1,
niezapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz życia na statku, w tym ograniczenia zagrożeń wypadkami i narażeniem na czynniki niebezpieczne, szkodliwe lub uciążliwe,
nieprzekazanie marynarzowi bezpłatnego wyżywienia odpowiedniej jakości i wody pitnej,
niedostarczenie członkom załogi bezpłatnych środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego albo niepoinformowanie o sposobie ich używania,
niezapewnienie marynarzowi dostępu do opieki medycznej, o której mowa w art. 70 ust. 1 i 2.

Odpowiedzialność może także dotyczyć braku lekarza na statku wskazanym w art. 71 ust. 2 albo braku w załodze statku wskazanego w art. 71 ust. 3 co najmniej jednego marynarza przeszkolonego w zakresie opieki medycznej nad chorym. Karą zagrożone jest również nakłanianie marynarza, osoby przez niego upoważnionej lub uprawnionego członka jego rodziny do zaakceptowania świadczenia niższego niż wynikające z art. 73 lub art. 75. Przepis zabezpiecza więc zarówno warunki pracy, zdrowie i bezpieczeństwo marynarzy, jak i ich uprawnienia związane z repatriacją, świadczeniami oraz pomocą medyczną.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zatrudnianie

Art. 115.Art. 117.