Art. 139. Czasowe niespełnianie wymogu przez wyznaczoną instytucję finansową

Do dnia 31 grudnia 2023 r. wyznaczona instytucja finansowa, o której mowa w art. 54, może nie spełniać wymogu, o którym mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1.

Komentarz do Art. 139.

Przepis wprowadza czasowe odstępstwo od wymogu określonego w art. 59 ust. 1 pkt 1. Odstępstwo dotyczy wyłącznie wyznaczonej instytucji finansowej, o której mowa w art. 54, a więc podmiotu wskazanego w przepisie przez odesłanie do tego artykułu. Taka instytucja może nie spełniać wymogu z art. 59 ust. 1 pkt 1 w okresie wskazanym w art. 139.

Sformułowanie „może nie spełniać” oznacza, że przepis nie nakłada obowiązku niespełniania tego wymogu, lecz dopuszcza taką możliwość. Regulacja ma więc charakter upoważniający i ograniczony czasowo. Nie obejmuje innych instytucji ani innych wymogów, ponieważ odnosi się tylko do wyznaczonej instytucji finansowej oraz do wymogu wskazanego w art. 59 ust. 1 pkt 1.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że w określonym przez ustawę czasie wskazana instytucja finansowa nie traci możliwości działania wyłącznie z powodu niespełnienia wymogu z art. 59 ust. 1 pkt 1. Sam art. 139 nie opisuje treści tego wymogu, dlatego zakres odstępstwa wynika z połączenia tego przepisu z art. 54 oraz art. 59 ust. 1 pkt 1. Po upływie wskazanego okresu szczególne uprawnienie przewidziane w art. 139 nie ma już zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2215.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 138.Art. 140.