Art. 108. Nakłanianie do rezygnacji z oszczędzania w PPK

Kto, jako podmiot zatrudniający albo osoba upoważniona do działania w imieniu podmiotu zatrudniającego lub działająca z inicjatywy tego podmiotu, nakłania osobę zatrudnioną lub uczestnika PPK do rezygnacji z oszczędzania w PPK, podlega karze grzywny w wysokości do 1,5 % funduszu wynagrodzeń u danego podmiotu zatrudniającego w roku obrotowym poprzedzającym popełnienie czynu zabronionego.

Komentarz do Art. 108.

Przepis ustanawia sankcję za nakłanianie do rezygnacji z oszczędzania w PPK. Obejmuje trzy kategorie sprawców: podmiot zatrudniający, osobę upoważnioną do działania w jego imieniu oraz osobę działającą z inicjatywy tego podmiotu. Odpowiedzialność wiąże się z określonym zachowaniem, czyli nakłanianiem osoby zatrudnionej albo uczestnika PPK do rezygnacji z oszczędzania. Przepis nie uzależnia zastosowania sankcji od tego, czy nakłaniana osoba rzeczywiście zrezygnowała z oszczędzania, wskazuje bowiem samo nakłanianie jako czyn zagrożony karą.

Kara ma postać grzywny i jest określona procentowo, a nie jako jedna stała kwota. Jej wysokość może wynieść do 1,5% funduszu wynagrodzeń u danego podmiotu zatrudniającego. Oznacza to, że fundusz wynagrodzeń stanowi podstawę ustalenia górnej granicy grzywny, natomiast przepis nie przesądza, że w każdym przypadku zostanie wymierzona właśnie maksymalna kwota. Dla obliczenia tej granicy znaczenie ma fundusz wynagrodzeń z roku obrotowego poprzedzającego popełnienie czynu zabronionego. W praktyce regulacja chroni możliwość oszczędzania w PPK przed wpływaniem na decyzję osoby zatrudnionej lub uczestnika PPK poprzez sankcję finansową wymierzaną sprawcy takiego nakłaniania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2215.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 107.Art. 109.