Art. 10. Nienaruszenie przepisów o obrocie zagranicznym

Ustawa niniejsza nie narusza przepisów dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 kwietnia 1936 r. w sprawie obrotu pieniężnego z zagranicą oraz obrotu zagranicznymi i krajowymi środkami płatniczymi (Dz.U. R.P. z 1938 r. Nr 86, poz. 584).

Komentarz do Art. 10.

Przepis określa relację między ustawą o pożyczkach premiowych a wcześniejszymi regulacjami dotyczącymi obrotu pieniężnego z zagranicą oraz obrotu zagranicznymi i krajowymi środkami płatniczymi. Stanowi, że ustawa niniejsza nie narusza przepisów wskazanego dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej. Oznacza to, że sama regulacja pożyczek premiowych nie uchyla, nie ogranicza ani nie zastępuje przepisów dekretu w zakresie, w jakim odnoszą się one do tych rodzajów obrotu.

Znaczenie tego przepisu polega na zachowaniu odrębności obu regulacji. Ustawa może ustanawiać zasady dotyczące pożyczek premiowych, ale nie zmienia przez to obowiązywania przepisów regulujących obrót pieniężny z zagranicą ani obrót zagranicznymi i krajowymi środkami płatniczymi. W razie związku konkretnej sytuacji z zakresem wskazanego dekretu jego przepisy pozostają zatem nienaruszone.

Art. 10 pełni funkcję porządkującą. Wyraźnie wskazuje, że wejście w życie lub stosowanie ustawy o pożyczkach premiowych nie może być rozumiane jako ingerencja w regulację zawartą w dekrecie. Przepis nie ustanawia dodatkowych przesłanek udzielania pożyczek premiowych ani nie opisuje procedury obrotu środkami płatniczymi. Jego praktyczne znaczenie sprowadza się do potwierdzenia, że zakres ustawy należy odczytywać z poszanowaniem przepisów dekretu, a obie regulacje zachowują własny przedmiot.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1939 r. poz. 210.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 11.