Art. 45. Uiszczanie i egzekucja kar

1. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa Urzędu albo ministra właściwego do spraw rolnictwa o jej nałożeniu na beneficjenta pomocy stała się ostateczna.

2. W przypadku nieterminowego uiszczenia kary pieniężnej nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie.

3. Przymusowe ściągnięcie kary pieniężnej następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Komentarz do Art. 45.

Przepis określa zasady uiszczania, egzekwowania i rozdysponowania kar pieniężnych nałożonych na beneficjenta pomocy. Obowiązek zapłaty powstaje w związku z decyzją Prezesa Urzędu albo ministra właściwego do spraw rolnictwa, przy czym termin zapłaty jest liczony od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna. Beneficjent ma 14 dni na uiszczenie kary.

Niedotrzymanie tego terminu powoduje naliczanie odsetek ustawowych za opóźnienie. Oznacza to, że zwłoka w zapłacie zwiększa obciążenie finansowe związane z karą. Przepis wskazuje również sposób przymusowego dochodzenia należności. Jeżeli kara nie zostanie uiszczona dobrowolnie, jej ściągnięcie następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Regulacja określa także przeznaczenie środków uzyskanych z kar. Nie pozostają one u podmiotu nakładającego karę ani u beneficjenta pomocy, lecz stanowią dochód budżetu państwa. W praktyce przepis porządkuje więc trzy etapy związane z karą: określa termin dobrowolnej zapłaty, wskazuje konsekwencję opóźnienia oraz przesądza o administracyjnym trybie przymusowego ściągnięcia i finansowym przeznaczeniu uzyskanych środków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 702.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 44.Art. 46.