Art. 7. Zasady stosowania środków egzekucyjnych

§ 1. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie.

§ 2. Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków – środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

§ 3. Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa podstawowe zasady wyboru i stosowania środków egzekucyjnych przez organ egzekucyjny. Zgodnie z § 1 organ może stosować wyłącznie środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. Oznacza to, że zakres dopuszczalnych działań organu wynika z regulacji ustawowej, a nie z jego swobodnej decyzji.

§ 2 wskazuje sposób wyboru środka egzekucyjnego. Powinien to być środek, który prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku. Jeżeli kilka środków spełnia ten warunek, organ powinien zastosować ten, który jest najmniej uciążliwy dla zobowiązanego. Przepis ustanawia więc zarówno wymóg skuteczności, jak i ograniczenie dolegliwości egzekucji. Nie wystarcza samo prowadzenie postępowania w sposób zmierzający do wykonania obowiązku, środek musi bezpośrednio służyć jego wykonaniu, a przy porównywalnych możliwościach organ powinien wybrać rozwiązanie mniej obciążające zobowiązanego.

§ 3 wyłącza możliwość stosowania środka egzekucyjnego, gdy egzekwowany obowiązek został już wykonany albo stał się bezprzedmiotowy. Zasada ta dotyczy zarówno obowiązków pieniężnych, jak i niepieniężnych. Wykonanie obowiązku usuwa potrzebę prowadzenia egzekucji, natomiast jego bezprzedmiotowość oznacza, że dalsze stosowanie środka nie może już prowadzić do realizacji aktualnego obowiązku. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że organ powinien dobierać środek ustawowy, bezpośrednio skuteczny i możliwie najmniej uciążliwy, a także nie może kontynuować stosowania środka, gdy egzekucja utraciła swój przedmiot.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 268.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6a.Art. 7a.