Art. 39. Wejście ustawy w życie i wyjątki od terminu

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 27 pkt 1, art. 32, art. 33 i art. 38, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa moment rozpoczęcia obowiązywania ustawy oraz wskazuje wyjątki od ogólnej zasady. Co do zasady ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia. Oznacza to, że termin ten jest liczony od ogłoszenia ustawy, a nie od dnia jej uchwalenia lub podpisania.

Odmiennie uregulowano wejście w życie art. 27 pkt 1, art. 32, art. 33 oraz art. 38. Te przepisy zaczynają obowiązywać w terminie wskazanym odrębnie w art. 39, czyli z dniem 1 stycznia. W konsekwencji ustawa nie musi być stosowana w całości od jednego momentu. Większość jej regulacji zaczyna obowiązywać po upływie 14 dni od ogłoszenia, natomiast wymienione przepisy mają własny termin wejścia w życie.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na konieczności rozróżnienia dwóch grup regulacji. Dla przepisów nieobjętych wyjątkiem miarodajny jest upływ 14 dni od ogłoszenia ustawy. Dla art. 27 pkt 1, art. 32, art. 33 i art. 38 miarodajny jest termin wskazany w końcowej części przepisu. Art. 39 pełni więc funkcję przepisu przejściowego dotyczącego rozpoczęcia stosowania ustawy i pozwala ustalić, od kiedy poszczególne jej postanowienia wywołują skutki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1304.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.