Art. 26. Przepisy uzupełniające w sprawach nieuregulowanych

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Komentarz do Art. 26.

Przepis ustanawia regułę uzupełniającą dla spraw związanych z „niniejszym rozdziałem”. Jeżeli dana kwestia nie została w nim uregulowana, należy odpowiednio zastosować przepisy Ordynacji podatkowej. Odesłanie to nie zastępuje regulacji zawartych w rozdziale, lecz wskazuje, gdzie szukać zasad dotyczących zagadnień pominiętych w jego treści.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, przepis dotyczy wyłącznie spraw nieuregulowanych w tym rozdziale. Nie odnosi się więc do kwestii, które zostały w nim wyraźnie rozstrzygnięte. Po drugie, przepisy Ordynacji podatkowej stosuje się „odpowiednio”, a więc w zakresie wynikającym z charakteru nieuregulowanej sprawy i z uwzględnieniem jej związku z przepisami tego rozdziału.

W praktyce art. 26 pełni funkcję porządkującą. Zapewnia dodatkową podstawę postępowania w sytuacjach, których rozdział nie opisuje, bez tworzenia odrębnych, szczegółowych regulacji w każdym takim przypadku. Zakres odesłania jest ograniczony do spraw pozostawionych bez uregulowania oraz do przepisów Ordynacji podatkowej, które mogą być zastosowane w sposób odpowiedni. Przepis nie wymienia konkretnych rodzajów spraw ani nie określa szczegółowych zasad ich rozstrzygania, lecz ustanawia ogólny mechanizm uzupełniania regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1304.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 32.