Art. 1. Utworzenie i osobowość prawna Instytutu

1. Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Polski Instytut Spraw Międzynarodowych” z siedzibą w Warszawie.

2. Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, zwany dalej „Instytutem”, ma osobowość prawną.

Komentarz do Art. 1.

Przepis ustanawia Polski Instytut Spraw Międzynarodowych jako państwową jednostkę organizacyjną. Określa tym samym podstawowe elementy jego statusu: nazwę, siedzibę oraz osobowość prawną. Pełna nazwa jednostki brzmi „Polski Instytut Spraw Międzynarodowych”, a jej siedzibą jest Warszawa. W dalszej części regulacji jednostka może być określana skrótowo jako „Instytut”, co wynika z użytego w przepisie zwrotu „zwany dalej”.

Kluczowe znaczenie ma przyznanie Instytutowi osobowości prawnej. Oznacza to, że przepis nie opisuje go wyłącznie jako wewnętrznej komórki organizacyjnej, lecz nadaje mu odrębny status prawny. Instytut jest wyodrębnioną państwową jednostką organizacyjną, identyfikowaną własną nazwą i przypisaną do konkretnej siedziby. Art. 1 nie określa natomiast zadań Instytutu, jego organów, zasad działania ani źródeł finansowania. Reguluje wyłącznie jego utworzenie i podstawową charakterystykę prawną.

W praktyce przepis stanowi punkt wyjścia dla dalszych regulacji dotyczących Instytutu. Potwierdza jego formalne istnienie, wskazuje sposób oznaczania jednostki oraz przesądza, że ma ona osobowość prawną. Wymienione elementy pozwalają odróżnić Instytut od innych jednostek organizacyjnych i jednoznacznie określić podmiot, którego dotyczą kolejne przepisy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1996 r. poz. 777.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.