Art. 39. Kary za niezgodne z przeznaczeniem przyjęcie płatności za bon

Kto przyjmuje płatność za realizację bonu niezgodnie z przeznaczeniem, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa odpowiedzialność osoby, która przyjmuje płatność za realizację bonu w sposób sprzeczny z jego przeznaczeniem. Odpowiedzialność dotyczy więc samego przyjęcia płatności, a kluczowe znaczenie ma to, czy nastąpiło ono „niezgodnie z przeznaczeniem”. Przepis nie opisuje w tym miejscu, jakie konkretne zachowania obejmuje to określenie, lecz wiąże z takim działaniem sankcję karną.

Adresatem normy jest „kto”, a więc każda osoba, która przyjmuje tego rodzaju płatność. Dla zastosowania przepisu konieczne jest wystąpienie dwóch elementów: przyjęcie płatności za realizację bonu oraz niezgodność tego przyjęcia z przeznaczeniem bonu. Samo przyjęcie płatności za realizację bonu nie zostało w tym przepisie uznane za wystarczające do nałożenia kary, jeżeli odbywa się zgodnie z jego przeznaczeniem.

Za opisane zachowanie przewidziano trzy rodzaje kar: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do lat 3. Są one ujęte alternatywnie, co oznacza, że przepis wskazuje różne możliwe sankcje za ten sam rodzaj naruszenia. Kara pozbawienia wolności ma określoną górną granicę, natomiast przy grzywnie i karze ograniczenia wolności przepis nie wskazuje w tym miejscu ich wysokości ani czasu trwania.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na ochronie prawidłowego sposobu wykorzystywania płatności związanej z bonem. Przyjęcie płatności poza jego przeznaczeniem może prowadzić do odpowiedzialności karnej, a nie tylko do konsekwencji związanych z rozliczeniem bonu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 44.