Art. 3. Używanie i ochrona prawna oznaczenia Polski Bon Turystyczny

1. Określenie „Polski Bon Turystyczny” może być używane wyłącznie dla oznaczenia Polskiego Bonu Turystycznego, zwanego dalej „bonem”, wygenerowanego w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.

2. Określenie „Polski Bon Turystyczny” podlega ochronie prawnej.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa zasady używania nazwy „Polski Bon Turystyczny” oraz wskazuje, że sama nazwa podlega ochronie prawnej. Zgodnie z ust. 1 może ona służyć wyłącznie do oznaczenia Polskiego Bonu Turystycznego, określanego dalej jako „bon”, który został wygenerowany w systemie teleinformatycznym wskazanym w art. 27. Oznacza to, że dla posługiwania się tą nazwą konieczne jest łączne spełnienie dwóch elementów: chodzi o bon odpowiadający ustawowemu określeniu oraz o jego wygenerowanie w określonym systemie teleinformatycznym.

Regulacja ma znaczenie porządkujące i identyfikacyjne. Pozwala odróżnić bon objęty ustawą od innych dokumentów, świadczeń lub instrumentów, które mogłyby być określane podobnie. Sformułowanie „wyłącznie” wskazuje, że nazwa nie jest przeznaczona do swobodnego używania wobec innych bonów lub rozwiązań niewygenerowanych w systemie, o którym mowa w art. 27.

Ust. 2 wzmacnia tę zasadę, stanowiąc, że określenie „Polski Bon Turystyczny” podlega ochronie prawnej. Przepis potwierdza więc szczególny status zarówno nazwy, jak i oznaczanego nią bonu, jednak nie określa w tym miejscu szczegółowych zasad tej ochrony ani konsekwencji naruszenia. W praktyce przepis wyznacza podstawową granicę posługiwania się nazwą, wiążąc ją z bonem wygenerowanym w ustawowo wskazanym systemie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1262.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.