Art. 94f. Umowne określenie praw

Po otrzymaniu od pracownika informacji o wynikach badań naukowych lub prac rozwojowych oraz o know-how związanym z tymi wynikami, o których mowa w art. 94b, instytut oraz pracownik mogą, w sposób odmienny niż stanowi ustawa, określić w drodze umowy prawa do tych wyników lub sposób i tryb komercjalizacji tych wyników.

Komentarz do Art. 94f.

Przepis reguluje możliwość umownego ukształtowania praw do wyników badań naukowych lub prac rozwojowych oraz zasad ich komercjalizacji. Chodzi o wyniki i związane z nimi know-how, o których pracownik przekazał informację instytutowi. Dopiero po otrzymaniu takiej informacji instytut i pracownik mogą zawrzeć umowę dotyczącą tych kwestii.

Umowa może określać, komu i w jakim zakresie przysługują prawa do wyników, a także ustalać sposób i tryb ich komercjalizacji. Strony mogą przy tym przyjąć rozwiązania odmienne od tych, które wynikają z ustawy. Przepis nie wskazuje szczegółowej treści takiej umowy ani nie narzuca jednego modelu podziału praw. Dopuszcza uzgodnienie rozwiązań dostosowanych do konkretnego przypadku, ale odnosi tę swobodę wyłącznie do dwóch obszarów: praw do wyników oraz sposobu i trybu ich komercjalizacji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na pozostawieniu instytutowi i pracownikowi możliwości indywidualnego ustalenia zasad postępowania z rezultatami działalności badawczej lub rozwojowej. Uzgodnienia mogą dotyczyć zarówno samego przypisania praw, jak i organizacji procesu prowadzącego do wykorzystania wyników w celach komercyjnych. Warunkiem skorzystania z tej możliwości jest wcześniejsze otrzymanie przez instytut informacji od pracownika o wynikach oraz o związanym z nimi know-how. vel.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1796.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 94e.Art. 94g.