Art. 4. Zintegrowana koordynacja świadczeń opieki zdrowotnej

Koordynacja opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą w systemie ochrony zdrowia polega na zintegrowaniu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, obejmujących wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji, z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, środków komunikacji elektronicznej lub publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem jakości i efektywności udzielanych świadczeń.

Komentarz do Art. 4.

Przepis określa, na czym polega koordynacja opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą w systemie ochrony zdrowia. Jej istotą jest zintegrowanie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, tak aby obejmowało wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji. Koordynacja nie została więc ograniczona do pojedynczego świadczenia ani do jednego etapu udzielania pomocy, lecz odnosi się do całego procesu.

Przepis wskazuje również środki, z wykorzystaniem których ma odbywać się takie zintegrowanie. Są to systemy teleinformatyczne, środki komunikacji elektronicznej oraz publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne. Oznacza to, że koordynacja może być realizowana przy użyciu rozwiązań służących elektronicznemu przetwarzaniu informacji i komunikacji, o ile służą one integracji udzielania świadczeń.

Szczególne znaczenie przypisano dwóm kryteriom: jakości i efektywności udzielanych świadczeń. Przepis traktuje je jako elementy, które należy uwzględniać przy koordynowaniu opieki. W praktyce regulacja wyznacza zatem szerokie ramy organizacji świadczeń, łącząc całość procesu ich realizacji z wykorzystaniem dostępnych narzędzi teleinformatycznych i komunikacyjnych oraz z dbałością o jakość i efektywność.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2217.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.