Art. 19. Wykorzystanie systemów teleinformatycznych we współpracy

Współpraca, o której mowa w art. 16–18, może odbywać się z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, środków komunikacji elektronicznej lub publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa dopuszczalny sposób prowadzenia współpracy, o której mowa w art. 16-18. Wskazuje, że taka współpraca może odbywać się z wykorzystaniem narzędzi komunikacji na odległość, a więc nie musi być realizowana wyłącznie w bezpośrednim kontakcie lub w formie tradycyjnej wymiany dokumentów.

W przepisie wymieniono trzy kategorie rozwiązań:

systemy teleinformatyczne,
środki komunikacji elektronicznej,
publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne.

Wyliczenie pokazuje, że ustawodawca dopuścił zarówno korzystanie z określonych systemów służących przetwarzaniu lub przekazywaniu informacji, jak i z elektronicznych sposobów komunikowania się oraz usług telekomunikacyjnych dostępnych publicznie. Przepis nie ustanawia jednak obowiązku korzystania z któregokolwiek z tych rozwiązań. Sformułowanie „może odbywać się” oznacza, że wykorzystanie wskazanych narzędzi jest możliwością, a nie bezwzględnym wymogiem.

Art. 19 nie określa szczegółowego przebiegu współpracy ani nie wskazuje, kto ma wybrać konkretny system, środek lub usługę. Jego funkcją jest potwierdzenie, że współpraca uregulowana w art. 16-18 może być prowadzona także z użyciem rozwiązań teleinformatycznych i telekomunikacyjnych. W praktyce przepis tworzy podstawę do organizowania takiej współpracy w sposób zdalny, z wykorzystaniem dostępnych narzędzi komunikacyjnych, bez przesądzania, że jedna forma ma zawsze pierwszeństwo przed innymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2217.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.