Art. 2. Definicje pojęć dotyczących działalności żeglugowej

Brzmienie obowiązuje od 10 września 2026 r. Zmieniono: pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6, pkt 7, pkt 10. Podstawa: Ustawa z dnia 17 lipca 2026 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia przedsiębiorstw żeglugowych oraz stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą – Dz.U. 2026 poz. 1079.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: pkt 3, pkt 4, pkt 6, pkt 7, pkt 10. Podstawa: Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu wsparcia przedsiębiorstw żeglugowych oraz stworzenia warunków ich funkcjonowania pod polską banderą.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

3) przedsiębiorcy żeglugowym – rozumie się przez to: a) osobę fizyczną, osobę prawną i spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554), mającą odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która spełnia przynajmniej jeden z warunków: – we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym, w szczególności na podstawie czarteru statku bez załogi (bare-boat), – dysponuje statkiem na podstawie umowy czarteru statku na czas lub podróż, 5 – zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na podstawie umowy, – b) oddaje statek własny w czarter bez załogi, wspólnika spółki cywilnej i spółki jawnej niebędącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającego siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która spełnia przynajmniej jeden z warunków: – we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym, w szczególności na podstawie czarteru statku bez załogi (bare-boat), – dysponuje statkiem na podstawie umowy czarteru statku na czas lub podróż, – zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na podstawie umowy, – c) oddaje statek własny w czarter bez załogi, przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 507), prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, 1a, 2 i 2a, który spełnia przynajmniej jeden z warunków: – we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym, w szczególności na podstawie umowy czarteru statku bez załogi (bare-boat), – dysponuje statkiem na podstawie umowy czarteru statku na czas lub podróż, – zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na podstawie umowy, – oddaje statek własny w czarter bez załogi;

7) okresie eksploatacji statku – rozumie się przez to okres, w którym statek jest wpisany do rejestru statków, a w przypadku rejestracji czasowej, do rejestru czasowego, z wyłączeniem okresu faktycznego wyłączenia statku z eksploatacji wskutek zbrojnej napaści w rozumieniu Konwencji o pracy na morzu, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 23 lutego 2006 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 845, z 2017 r. poz. 512, z 2019 r. poz. 962, z 2021 r. poz. 707 oraz z 2025 r. poz. 1129), zwanej dalej „Konwencją MLC”, lub piractwa w rozumieniu art. 101 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, sporządzonej w Montego Bay dnia 10 grudnia 1982 r. (Dz. U. z 2002 r. poz. 543);

10) zarządzaniu cudzym statkiem – rozumie się przez to zarządzanie techniczne polegające na zapewnieniu statkowi zdatności do żeglugi i zgodności z wymaganiami technicznymi, dotyczącymi bezpieczeństwa i ochrony lub zarządzanie załogą polegające na zapewnieniu obsady statku załogą o właściwych kwalifikacjach i wymaganym składzie oraz prowadzeniu wszystkich spraw związanych z załogą, w szczególności: przygotowaniu listy płac, zapewnieniu członkom załogi ochrony ubezpieczeniowej od następstw nieszczęśliwych wypadków i na wypadek inwalidztwa, organizowaniu podróży na statek i ze statku, zapewnieniu wymaganych wiz, możliwości korzystania z usług opieki medycznej oraz dokonywaniu oceny pracy członków załogi i ich szkolenia;

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) konwencji SOLAS – rozumie się przez to Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzoną w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. wraz z Protokołem z 1978 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. oraz Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 869 oraz z 2017 r. poz. 142);

2) Dokumencie Zgodności – rozumie się przez to dokument wydany zgodnie z konwencją SOLAS przedsiębiorcy żeglugowemu, który spełnia wymagania Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu (Kodeks ISM), określonego w rozdziale IX konwencji SOLAS;

3) przedsiębiorcy żeglugowym – rozumie się przez to:

a) osobę fizyczną, osobę prawną i spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554, 779, 846 i 912), mającą odpowiednio miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która spełnia przynajmniej jeden z warunków: – we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym, w szczególności na podstawie czarteru statku bez załogi (bare-boat), – dysponuje statkiem na podstawie umowy czarteru statku na czas lub podróż, – zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na podstawie umowy, – oddaje statek własny w czarter bez załogi,

b) wspólnika spółki cywilnej i spółki jawnej niebędącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającego siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która spełnia przynajmniej jeden z warunków: – we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym, w szczególności na podstawie czarteru statku bez załogi (bare-boat), – dysponuje statkiem na podstawie umowy czarteru statku na czas lub podróż, – zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na podstawie umowy, – oddaje statek własny w czarter bez załogi,

c) przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 507), prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, 1a, 2 i 2a, który spełnia przynajmniej jeden z warunków: – we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym, w szczególności na podstawie umowy czarteru statku bez załogi (bare-boat), – dysponuje statkiem na podstawie umowy czarteru statku na czas lub podróż, – zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na podstawie umowy, – oddaje statek własny w czarter bez załogi;

4) (uchylony)

5) statku – rozumie się przez to morski statek handlowy spełniający wymagania międzynarodowe oraz wymagania Unii Europejskiej w zakresie ochrony, bezpieczeństwa, szkolenia i certyfikacji marynarzy, ochrony środowiska i warunków pracy i życia na pokładzie;

6) (uchylony)

8) pojemności netto (NT) albo pojemności brutto (GT) – rozumie się przez to odpowiednio pojemność netto (NT) albo pojemność brutto (GT) statku ustaloną w międzynarodowym świadectwie pomiarowym;

9) okresie opodatkowania – rozumie się przez to okres opodatkowania podatkiem tonażowym;

10) zarządzaniu cudzym statkiem – rozumie się przez to zarządzanie techniczne polegające na zapewnieniu statkowi zdatności do żeglugi i zgodności z wymaganiami technicznymi, dotyczącymi bezpieczeństwa i ochrony lub zarządzanie załogą polegające na zapewnieniu obsady statku załogą o właściwych kwalifikacjach i wymaganym składzie oraz prowadzeniu wszystkich spraw związanych z załogą, w szczególności przygotowaniu listy płac, zapewnieniu członkom załogi ochrony ubezpieczeniowej od następstw nieszczęśliwych wypadków i na wypadek inwalidztwa, organizowaniu podróży na statek i ze statku, zapewnieniu wymaganych wiz, możliwości korzystania z usług opieki medycznej oraz dokonywaniu oceny pracy członków załogi i ich szkolenia;

11) przedsiębiorstwie w spadku – rozumie się przez to przedsiębiorstwo w spadku, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), zwanej dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”;

12) zarządzie sukcesyjnym – rozumie się przez to zarząd sukcesyjny w rozumieniu ustawy o zarządzie sukcesyjnym;

13) zmarłym przedsiębiorcy – rozumie się przez to zmarłego przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym.

Komentarz do Art. 2.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie o podatku tonażowym. Ma to znaczenie dla ustalenia, kogo i jakiej działalności dotyczą dalsze regulacje oraz jak rozumieć dane używane przy określaniu okresu opodatkowania i parametrów statku.

„Przedsiębiorca żeglugowy” obejmuje osoby fizyczne, osoby prawne, określone spółki, wspólników spółki cywilnej lub jawnej oraz przedsiębiorców zagranicznych prowadzących wskazaną działalność w Polsce. Podmiot ten musi spełniać co najmniej jeden z warunków: uprawiać we własnym imieniu żeglugę statkiem własnym lub cudzym i posiadać ważny „Dokument Zgodności”, być właścicielem statku bez równoczesnego uprawiania takiej żeglugi albo zarządzać cudzym statkiem w cudzym imieniu i na cudzą rzecz oraz posiadać ten dokument. „Dokument Zgodności” potwierdza spełnianie wymagań Kodeksu ISM, określonych w konwencji SOLAS.

„Żegluga międzynarodowa” obejmuje przewozy między portami polskimi i zagranicznymi, określone podróże między portami polskimi, przewozy między portami polskimi a miejscami poza granicą polskiego morza terytorialnego oraz żeglugę między portami zagranicznymi. „Statek” oznacza morski statek handlowy o polskiej przynależności.

Przepis wyjaśnia również „transport multimodalny”, „okres eksploatacji statku”, „okres opodatkowania” oraz pojemność netto i brutto, ustalaną w międzynarodowym świadectwie pomiarowym. Szczegółowo określa „zarządzanie cudzym statkiem”, obejmujące zarządzanie techniczne i załogą, w tym zapewnienie zdatności statku, właściwej obsady, ubezpieczenia, podróży, opieki medycznej i szkoleń. Uzupełnieniem są definicje „przedsiębiorstwa w spadku”, „zarządu sukcesyjnego” i „zmarłego przedsiębiorcy”, odsyłające do przepisów o zarządzie sukcesyjnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1353.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

żegluga morska

Art. 1.Art. 3.