Art. 9. Właściwość organów podatkowych

1. Właściwym organem podatkowym w zakresie podatku jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo ze względu na siedzibę podatnika.

2. W przypadku braku możliwości ustalenia właściwego organu podatkowego zgodnie z ust. 1 właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

Komentarz do Art. 9.

Przepis określa, który organ podatkowy jest właściwy w sprawach podatku. Podstawową zasadą jest powiązanie właściwości organu z siedzibą podatnika. Zgodnie z ust. 1 podatek rozlicza się przed naczelnikiem urzędu skarbowego właściwym miejscowo ze względu na siedzibę podatnika. Oznacza to, że ustalenie właściwego organu wymaga przede wszystkim wskazania siedziby podmiotu zobowiązanego do zapłaty podatku.

Reguła ta ma zastosowanie jako rozwiązanie podstawowe. Przepis przewiduje jednak także sytuację, w której nie można ustalić właściwego organu na podstawie tej zasady. W takim przypadku, zgodnie z ust. 2, właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście. Jest to rozwiązanie zastępcze, stosowane wyłącznie wtedy, gdy ustalenie właściwości według siedziby podatnika nie jest możliwe.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu jednego kryterium właściwości oraz organu właściwego w sytuacji wyjątkowej. W pierwszej kolejności należy więc odwołać się do miejscowej właściwości wynikającej z siedziby podatnika. Dopiero brak możliwości zastosowania tej reguły prowadzi do właściwości Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście. Dzięki temu przepis rozstrzyga, do którego organu należy kierować sprawy dotyczące podatku, także w przypadku, gdy podstawowe kryterium nie pozwala na jednoznaczne ustalenie właściwości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 68.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8.Art. 10.