Art. 26ea. Niewykorzystane odliczenie badawczo-rozwojowe

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 4. Podstawa: Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

4. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby albo strona umowy o wspólnym pożyciu, jeżeli między małżonkami albo stronami umowy o wspólnym pożyciu istniała w tym czasie małżeńska wspólność majątkowa albo wspólność majątkowa ustanowiona w umowie o wspólnym pożyciu.

1. Podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia określonego w art. 26e ust. 1, przysługuje kwota stanowiąca:

1) iloczyn najniższej stawki podatkowej określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia - w przypadku podatnika opodatkowanego według zasad określonych w art. 27 ust. 1 albo

2) 19% nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia - w przypadku podatnika opodatkowanego według zasad określonych w art. 30c.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w roku następującym bezpośrednio po roku rozpoczęcia działalności gospodarczej, jeżeli w tym roku podatnik, o którym mowa w ust. 1, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców.

3. Kwota wykazana przez podatnika w zeznaniu, przysługująca na podstawie ust. 1 lub 2, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.

4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

5. Podatnik jest obowiązany do zwrotu, na zasadach określonych w ust. 5a, wykazanej w zeznaniu kwoty, przysługującej mu na podstawie ust. 1 lub 2, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, za który złożył to zeznanie, zlikwiduje działalność gospodarczą lub zostanie postawiony w stan upadłości albo spółka niebędąca osobą prawną, której jest wspólnikiem, z której działalnością związany był zwrot, zostanie postawiona w stan likwidacji lub upadłości.

5a. W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podatku o kwotę zwrotu, a w razie wystąpienia nadpłaty - do jej zmniejszenia o tę kwotę.

6. Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, podatnik wykazuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 45.

Komentarz do Art. 26ea.

Przepis określa szczególną kwotę przysługującą podatnikowi rozpoczynającemu działalność gospodarczą, który w roku jej rozpoczęcia poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty odliczenia określonego w art. 26e ust. 1. Kwota ta odpowiada części nieodliczonego odliczenia. Jej wysokość zależy od sposobu opodatkowania: dla podatnika rozliczającego się według art. 27 ust. 1 jest to iloczyn najniższej stawki podatkowej określonej w skali i nieodliczonej kwoty, natomiast dla podatnika opodatkowanego według art. 30c, 19% tej kwoty.

Rozwiązanie może być zastosowane także w roku bezpośrednio następującym po roku rozpoczęcia działalności, jeżeli podatnik ma w tym roku status mikroprzedsiębiorcy, małego albo średniego przedsiębiorcy w rozumieniu wskazanych przepisów.

Kwotę wykazuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45. Ma ona charakter pomocy de minimis, udzielanej na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących tej pomocy.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, gdy podatnik w roku rozpoczęcia działalności lub w okresie dwóch lat liczonych od końca roku poprzedzającego ten rok prowadził działalność samodzielnie albo jako wspólnik spółki niebędącej osobą prawną. Wyłączenie obejmuje również sytuację, w której taką działalność prowadził małżonek podatnika, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Uzyskana kwota podlega zwrotowi, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych, liczonych od końca roku złożenia zeznania, podatnik zlikwiduje działalność albo zostanie postawiony w stan upadłości. Analogiczny skutek dotyczy likwidacji lub upadłości spółki niebędącej osobą prawną, której jest wspólnikiem. W takim przypadku kwotę zwiększenia podatku albo zmniejszenia nadpłaty wykazuje się w zeznaniu za rok wystąpienia tych okoliczności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 226.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26e.Art. 26eb.