Art. 33. Płatności do integrowanej produkcji roślin

Brzmienie obowiązuje od 15 marca 2026 r. Zmieniono: pkt 1. Podstawa: Ustawa z dnia 13 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 – Dz.U. 2026 poz. 305.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: pkt 1. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.

Płatności do integrowanej produkcji roślin są przyznawane do powierzchni:

1) gruntów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 1, położonych na obszarze zatwierdzonym do podstawowego wsparcia dochodów, posiadanych przez rolnika, na których prowadzi integrowaną produkcję roślin, co jest potwierdzone informacjami zawartymi w wykazie, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz. U. z 2024 r. poz. 630), oraz

2) trwałych użytków zielonych położonych na obszarze zatwierdzonym do podstawowego wsparcia dochodów, posiadanych przez rolnika, o którym mowa w pkt 1, nie większej niż powierzchnia, o której mowa w pkt 1.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa, do jakich powierzchni mogą być przyznawane płatności do integrowanej produkcji roślin. Obejmuje on dwa rodzaje gruntów, przy czym w obu przypadkach muszą być one położone na obszarze zatwierdzonym do podstawowego wsparcia dochodów i znajdować się w posiadaniu rolnika.

Pierwszą kategorię stanowią grunty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 1. Warunkiem objęcia ich płatnością jest prowadzenie na nich integrowanej produkcji roślin. Fakt ten powinien być potwierdzony informacjami zawartymi w wykazie, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 2a ustawy o środkach ochrony roślin. Oznacza to, że sama powierzchnia gruntu oraz jego posiadanie przez rolnika nie wystarczają, jeżeli brak jest wymaganego potwierdzenia w tym wykazie.

Drugą kategorię stanowią trwałe użytki zielone. Muszą one należeć do rolnika spełniającego warunki wskazane w pkt 1, a więc między innymi posiadającego grunty położone na zatwierdzonym obszarze oraz prowadzącego na nich integrowaną produkcję roślin potwierdzoną w wykazie. Powierzchnia trwałych użytków zielonych objęta płatnością nie może być większa niż powierzchnia gruntów, o których mowa w pkt 1.

W praktyce przepis wyznacza więc zarówno rodzaje kwalifikujących się powierzchni, jak i limit dla trwałych użytków zielonych. Płatność jest powiązana z konkretnymi gruntami, ich położeniem, posiadaniem przez rolnika oraz, w odniesieniu do pierwszej kategorii, potwierdzeniem prowadzenia integrowanej produkcji roślin.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1741.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 34.