Art. 3. Ocena pisma według treści żądania

O tym, czy pismo jest petycją, decyduje treść żądania, a nie jego forma zewnętrzna.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa kryterium rozpoznania, czy dane pismo ma charakter petycji. Decydujące znaczenie ma treść żądania, czyli to, czego pismo faktycznie dotyczy i czego się w nim żąda. Nie rozstrzyga natomiast jego forma zewnętrzna. Oznacza to, że przy ocenie pisma należy skupić się na jego rzeczywistej treści, a nie na sposobie, w jaki zostało przedstawione.

Regulacja oddziela więc zawartość żądania od jego zewnętrznego kształtu. Sama forma pisma nie przesądza o tym, czy jest ono petycją. Znaczenie ma sens żądania odczytany z treści całego pisma. Dzięki temu kwalifikacja nie jest uzależniona wyłącznie od wyglądu lub oznaczenia dokumentu, lecz od tego, co rzeczywiście zostało w nim wyrażone.

Praktycznie przepis wskazuje sposób dokonywania oceny pisma. W pierwszej kolejności analizuje się jego treść, a następnie ustala, czy zawarte w nim żądanie uzasadnia uznanie go za petycję. Forma zewnętrzna może być dostrzegalnym elementem pisma, ale nie ona decyduje o jego charakterze. Kryterium rozstrzygającym pozostaje treść żądania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 1195.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.