Art. 7. Oddziały zamiejscowe Instytutu

W skład Instytutu mogą wchodzić oddziały zamiejscowe wskazane w statucie, jako wyodrębnione jednostki organizacyjne.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa możliwość tworzenia w ramach Instytutu oddziałów zamiejscowych. Nie ustanawia ich jako elementu obowiązkowego, lecz wskazuje, że w skład Instytutu mogą wchodzić takie jednostki. Oznacza to, że ich funkcjonowanie zależy od przyjętej organizacji Instytutu, a sam przepis nie przesądza o konieczności utworzenia choćby jednego oddziału.

Oddziały zamiejscowe muszą być wskazane w statucie Instytutu. Statut pełni więc w tym zakresie funkcję dokumentu określającego, jakie oddziały należą do struktury Instytutu. Z przepisu wynika również, że oddziały te mają być wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi. Ich wyodrębnienie dotyczy struktury organizacyjnej Instytutu, jednak przepis nie określa szczegółowo, na czym ma ono polegać ani jakie zadania lub uprawnienia mają przysługiwać poszczególnym oddziałom.

Określenie „zamiejscowe” wskazuje, że chodzi o jednostki organizacyjne usytuowane poza miejscem, z którym kojarzona jest podstawowa działalność Instytutu, ale przepis nie wskazuje ich lokalizacji. Nie określa także liczby oddziałów, zasad ich tworzenia, likwidacji ani zakresu ich samodzielności. Praktyczne znaczenie regulacji polega na dopuszczeniu bardziej rozbudowanej struktury Instytutu, przy jednoczesnym wymaganiu, aby istniejące oddziały były ujęte w jego statucie i miały status wyodrębnionych jednostek organizacyjnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2731.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.