Art. 33. Środki prawne po kontroli

Brzmienie obowiązuje od 8 lipca 2026 r. Zmieniono: pkt 1, pkt 2, pkt 3. Podstawa: Ustawa z dnia 11 marca 2026 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 473.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: pkt 3. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy oraz niektórych innych ustaw.

1. W wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli właściwy inspektor pracy:

1) wydaje decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1–4 i 6–7 oraz art. 11a;

2) kieruje wystąpienia i wydaje polecenia, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 oraz art. 11b;

3) (uchylony)

4) podejmuje inne działania, jeżeli prawo lub obowiązek ich podjęcia wynika z odrębnych przepisów.

2. Środki prawne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dotyczące terenowych jednostek organizacyjnych podmiotu kontrolowanego, inspektor pracy kieruje do tego podmiotu, bez względu na swoją właściwość terytorialną. Jeżeli usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nie wymaga decyzji pracodawcy, a także gdy nie można inaczej uniknąć niebezpieczeństwa zagrażającego życiu lub zdrowiu pracowników, decyzje, o których mowa w art. 34 ust. 1, wydaje się osobie kierującej tą jednostką.

Komentarz do Art. 33.

Przepis określa, jakie działania podejmuje właściwy inspektor pracy po dokonaniu ustaleń w toku kontroli. Podstawową formą reakcji są środki prawne wskazane w ust. 1 pkt 1 i 2. Inspektor wydaje decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1-4 i 6-7 oraz w art. 11a. Może także kierować wystąpienia i wydawać polecenia przewidziane w art. 11 ust. 1 pkt 8 i ust. 2 oraz w art. 11b. Punkt 3 został uchylony, natomiast pkt 4 obejmuje inne działania, jeżeli obowiązek albo uprawnienie do ich podjęcia wynika z odrębnych przepisów.

Znaczenie ust. 2 polega na określeniu adresata środków prawnych dotyczących terenowych jednostek organizacyjnych podmiotu kontrolowanego. W takich przypadkach decyzje, wystąpienia i polecenia kieruje się do tego podmiotu, niezależnie od właściwości terytorialnej inspektora pracy. Oznacza to, że sama lokalizacja jednostki organizacyjnej nie zmienia wskazanego w przepisie adresata środków prawnych.

Przepis przewiduje jednak szczególną sytuację dotyczącą decyzji, o których mowa w art. 34 ust. 1. Jeżeli usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nie wymaga decyzji pracodawcy, decyzję wydaje się osobie kierującej terenową jednostką organizacyjną. Tak samo postępuje się, gdy tylko w ten sposób można uniknąć niebezpieczeństwa zagrażającego życiu lub zdrowiu pracowników. Regulacja rozdziela więc zasadę kierowania środków do kontrolowanego podmiotu od wyjątku pozwalającego na bezpośrednie skierowanie decyzji do osoby zarządzającej jednostką.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1712.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 33a.