Art. 42. Odpowiedzialność karna za usuwanie dowodów

Kto usuwa dowody, o których mowa w art. 25 ust. 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub karze pozbawienia wolności do lat 2.

Komentarz do Art. 42.

Przepis określa sankcję za usuwanie dowodów wskazanych w art. 25 ust. 1. Odpowiedzialność dotyczy osoby, która takie dowody usuwa, a więc zachowanie opisane w przepisie polega na pozbawieniu ich dalszego istnienia lub dostępności. Przepis nie uzależnia zastosowania sankcji od dodatkowych okoliczności, wskazuje natomiast wprost, że chodzi o dowody, o których mowa w konkretnie przywołanej jednostce redakcyjnej.

Za takie zachowanie przewidziano trzy rodzaje kar: grzywnę, karę ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do lat 2. Sformułowanie „albo” wskazuje, że są to odrębne, alternatywnie określone sankcje. Najsurowszą z nich jest kara pozbawienia wolności, przy czym jej górna granica została określona na 2 lata. Przepis nie wskazuje wysokości grzywny ani zakresu kary ograniczenia wolności, a także nie różnicuje odpowiedzialności ze względu na rodzaj usuniętego dowodu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ochronie dowodów objętych odesłaniem do art. 25 ust. 1. Ich usunięcie zostało uznane za czyn zagrożony sankcją, niezależnie od tego, czy sprawca usunął jeden dowód, czy większą ich liczbę. Artykuł 42 wyznacza więc podstawowe granice odpowiedzialności, określając zarówno zachowanie podlegające karze, jak i katalog możliwych sankcji oraz maksymalny wymiar pozbawienia wolności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 425.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41.Art. 43.