Art. 73. Czasowe zachowanie mocy przepisów wykonawczych

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7, art. 23 ust. 7, art. 24 ust. 3 i art. 24a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 74 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20, art. 47 ust. 4 oraz art. 49 ust. 4 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez 2 lata od dnia jej wejścia w życie.

Komentarz do Art. 73.

Przepis ustanawia czasowe zasady obowiązywania przepisów wykonawczych wydanych na podstawie wcześniejszej ustawy, wskazanej w art. 74. Chodzi o regulacje wydane na podstawie art. 7, art. 23 ust. 7, art. 24 ust. 3 oraz art. 24a ust. 2 tej ustawy. Zachowują one moc po wejściu w życie niniejszej ustawy, ale tylko do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 20, art. 47 ust. 4 oraz art. 49 ust. 4.

Przepis przewiduje więc dwa ograniczenia czasowe. Po pierwsze, wcześniejsze przepisy wykonawcze przestają obowiązywać z dniem wejścia w życie właściwych przepisów wydanych na podstawie niniejszej ustawy. Po drugie, ich obowiązywanie jest ograniczone maksymalnie do 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że wcześniejsze regulacje mogą funkcjonować przez okres przejściowy, lecz nie dłużej niż przez wskazany w przepisie termin.

Znaczenie praktyczne polega na zapewnieniu ciągłości stosowania przepisów wykonawczych do czasu zastąpienia ich nowymi regulacjami. Jednocześnie przepis wyznacza ostateczną granicę tego rozwiązania, dlatego samo niewydanie nowych przepisów wykonawczych nie może przedłużyć obowiązywania dotychczasowych regulacji ponad 2 lata od dnia wejścia w życie ustawy. Losem każdego wskazanego przepisu wykonawczego rządzi zatem wcześniejsze z dwóch zdarzeń: wejście w życie nowej regulacji albo upływ maksymalnego terminu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 168.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 71.Art. 74.