Art. 104. Postanowienia kończące i niekończące postępowanie

1. Postanowienia kończące postępowanie wydawane są po zamknięciu rozprawy lub na posiedzeniu niejawnym. Wymagają one uzasadnienia.

2. Postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności.

Komentarz do Art. 104.

Przepis określa zasady wydawania i późniejszego korygowania postanowień w zależności od tego, czy kończą one postępowanie w sprawie. Rozróżnienie to ma znaczenie dla sposobu ich wydania oraz dla możliwości zmiany rozstrzygnięcia.

Postanowienia kończące postępowanie mogą zostać wydane w dwóch sytuacjach: po zamknięciu rozprawy albo na posiedzeniu niejawnym. W każdym przypadku muszą zawierać uzasadnienie. Oznacza to, że zakończenie postępowania w formie postanowienia powinno być przedstawione wraz z wyjaśnieniem przyczyn takiego rozstrzygnięcia. Przepis nie uzależnia obowiązku uzasadnienia od tego, czy postanowienie wydano po rozprawie, czy na posiedzeniu niejawnym.

Odmiennie uregulowano postanowienia, które nie kończą postępowania w sprawie. Mogą one zostać uchylone albo zmienione, jeżeli zmienią się okoliczności. Przesłanką takiej ingerencji nie jest więc samo ponowne rozważenie wcześniejszego rozstrzygnięcia, lecz wystąpienie zmiany w okolicznościach sprawy. Przepis nie wskazuje zamkniętego katalogu takich zmian ani nie określa dodatkowej procedury ich stwierdzania.

W praktyce regulacja oddziela postanowienia kończące postępowanie, które wymagają uzasadnienia, od rozstrzygnięć o charakterze niekończącym, których trwałość może zostać naruszona wskutek zmiany okoliczności. Znaczenie ma zatem zarówno skutek postanowienia dla biegu postępowania, jak i późniejszy rozwój okoliczności sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2072.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 103.Art. 105.