Art. 7. Pośmiertne nadawanie orderów i odznaczeń

Ordery i odznaczenia mogą być nadawane pośmiertnie.

Komentarz do Art. 7.

Przepis ustanawia możliwość nadawania orderów i odznaczeń osobom zmarłym. Oznacza to, że śmierć osoby, której miałoby dotyczyć wyróżnienie, sama w sobie nie wyklucza nadania orderu ani odznaczenia. Sformułowanie „mogą być nadawane” wskazuje na dopuszczalność takiego działania, a nie na obowiązek nadania wyróżnienia w każdym przypadku. Przepis nie przesądza więc, że każde pośmiertne zgłoszenie musi zakończyć się nadaniem orderu lub odznaczenia.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje wyróżnień wymienione w jej treści, czyli ordery i odznaczenia. Ma charakter ogólny, ponieważ nie uzależnia możliwości pośmiertnego nadania od dodatkowej przesłanki wskazanej w tym przepisie. Nie określa jednak, kto może wystąpić z inicjatywą, kto podejmuje decyzję, w jakim terminie można nadać wyróżnienie ani jak wygląda sama procedura. Nie wskazuje również, czy pośmiertne nadanie dotyczy określonego rodzaju orderu lub odznaczenia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że pozwala przeprowadzić nadanie wyróżnienia także wtedy, gdy osoba, której zasługi mają zostać uhonorowane, już nie żyje. Dzięki temu śmierć nie zamyka możliwości zastosowania tej formy uhonorowania. Zakres komentowanej normy ogranicza się jednak do potwierdzenia samej możliwości pośmiertnego nadawania orderów i odznaczeń. Pozostałe kwestie nie zostały w tym przepisie uregulowane.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1992 r. poz. 450.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.