Art. 18. Medal za Ofiarność i Odwagę za ratowanie życia lub mienia

1. Ustanowiony ustawą z dnia 17 lutego 1960 r. Medal za Ofiarność i Odwagę stanowi nagrodę dla osób, które z narażeniem życia lub zdrowia ratowały zagrożone życie ludzkie lub mienie.

2. Medal za Ofiarność i Odwagę może być nadany tej samej osobie wielokrotnie.

Komentarz do Art. 18.

Przepis określa charakter i przesłanki przyznawania Medalu za Ofiarność i Odwagę. Medal jest formą nagrody dla osób, które w sytuacji zagrożenia podjęły działania wymagające narażenia własnego życia lub zdrowia, aby ratować zagrożone życie ludzkie albo mienie. O przyznaniu odznaczenia decyduje więc nie samo wystąpienie niebezpiecznego zdarzenia, lecz zachowanie osoby, która mimo zagrożenia podjęła się ratowania określonych dóbr.

W ustępie 1 wskazano dwa podstawowe elementy uzasadniające przyznanie medalu. Po pierwsze, działanie musi wiązać się z narażeniem życia lub zdrowia osoby ratującej. Po drugie, jego celem musi być ratowanie zagrożonego życia ludzkiego lub mienia. Przepis obejmuje zatem zarówno działania podejmowane w obronie człowieka, jak i te, które służą ochronie mienia, o ile towarzyszy im wymagane narażenie.

Ustęp 2 przesądza, że Medal za Ofiarność i Odwagę może być nadany tej samej osobie wielokrotnie. Oznacza to, że wcześniejsze otrzymanie medalu nie wyklucza jego ponownego nadania. Każde kolejne odznaczenie pozostaje związane z ponownym wystąpieniem zachowania odpowiadającego przesłankom wskazanym w ustępie 1. Przepis nie ogranicza liczby takich nadań, a jego praktyczne znaczenie polega na umożliwieniu wyróżniania tej samej osoby za kolejne działania ratunkowe spełniające określone warunki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1992 r. poz. 450.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17c.Art. 18a.