Art. 15b. Medal Virtus et Fraternitas za pomoc ofiarom zbrodni

1. Medal Virtus et Fraternitas jest nagrodą dla osób zasłużonych w niesieniu pomocy lub pielęgnowaniu pamięci o osobach narodowości polskiej lub obywatelach polskich innych narodowości będących ofiarami zbrodni sowieckich, nazistowskich zbrodni niemieckich, zbrodni z pobudek nacjonalistycznych lub innych przestępstw stanowiących zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie wojenne, w okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r.

2. Nie mają prawa do otrzymania Medalu Virtus et Fraternitas osoby, które uczestniczyły w zbrodniach określonych w ust. 1.

Komentarz do Art. 15b.

Art. 15b określa, komu może być przyznany Medal Virtus et Fraternitas oraz kto jest wyłączony z możliwości jego otrzymania. Medal ma charakter nagrody dla osób zasłużonych w niesieniu pomocy albo w pielęgnowaniu pamięci o osobach narodowości polskiej, a także o obywatelach polskich innych narodowości, którzy byli ofiarami wskazanych w przepisie zbrodni lub innych przestępstw stanowiących zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości albo zbrodnie wojenne.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, zasługa musi polegać na udzielaniu pomocy ofiarom albo na zachowywaniu o nich pamięci. Po drugie, chodzi o ofiary zbrodni sowieckich, nazistowskich zbrodni niemieckich, zbrodni popełnionych z pobudek nacjonalistycznych oraz innych przestępstw zakwalifikowanych jako zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości lub zbrodnie wojenne. Przepis wiąże tę regulację z okresem wskazanym w jego ust. 1.

Ustęp 2 wprowadza wyraźne ograniczenie podmiotowe. Medalu nie mogą otrzymać osoby, które uczestniczyły w zbrodniach określonych w ust. 1. Oznacza to, że samo wykazywanie zasług wobec ofiar nie wystarcza, jeżeli dana osoba brała udział w czynach objętych tym przepisem. Regulacja łączy więc funkcję upamiętniającą i nagradzającą z koniecznością wykluczenia sprawców wskazanych zbrodni.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1992 r. poz. 450.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15a.Art. 16.