Art. 5. Opłata w razie odstąpienia od wymierzenia kary

W wypadku gdy sąd odstąpił od wymierzenia kary, odstąpił od wymierzenia kary i poprzestał na wymierzeniu środka karnego albo zamiast kary zastosował na podstawie art. 10 § 4 Kodeksu karnego środek wychowawczy albo poprawczy, oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 30 zł.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa obowiązek uiszczenia opłaty przez oskarżonego w sytuacjach, w których sąd nie wymierza kary albo zamiast kary stosuje określony środek. Opłata ma jednolitą wysokość i wynosi 30 zł.

Obowiązek powstaje, gdy sąd:

odstąpił od wymierzenia kary,
odstąpił od wymierzenia kary i poprzestał na wymierzeniu środka karnego,
zamiast kary zastosował na podstawie art. 10 § 4 Kodeksu karnego środek wychowawczy albo poprawczy.

Przepis wiąże więc obowiązek zapłaty nie tylko z wymierzeniem kary, lecz także z rozstrzygnięciami, w których kara nie zostaje wymierzona, a sąd kończy sprawę przez odstąpienie od jej wymierzenia albo zastosowanie innego przewidzianego środka. W drugim przypadku sąd dodatkowo poprzestaje na wymierzeniu środka karnego. W trzecim przypadku kara zostaje zastąpiona środkiem wychowawczym albo poprawczym, przy czym przepis wyraźnie odwołuje się do podstawy wskazanej w art. 10 § 4 Kodeksu karnego.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że każdy z wymienionych sposobów rozstrzygnięcia sprawy łączy się z obowiązkiem oskarżonego uiszczenia opłaty w tej samej, określonej ustawowo kwocie. Sama rezygnacja z wymierzenia kary albo zastosowanie środka zamiast kary nie eliminuje zatem obowiązku zapłaty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1973 r. poz. 152.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 6.