Art. 14. Zwolnienie instytucji państwowych i społecznych od opłat

Instytucje państwowe i społeczne występujące w charakterze oskarżyciela posiłkowego lub oskarżyciela prywatnego nie ponoszą opłat.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa zasady ponoszenia opłat przez instytucje państwowe i społeczne, które uczestniczą w sprawie w określonej roli procesowej. Obejmuje on dwa przypadki: występowanie w charakterze oskarżyciela posiłkowego oraz występowanie w charakterze oskarżyciela prywatnego. Jeżeli instytucja ma jeden z tych statusów, nie ponosi opłat.

Zastosowanie przepisu zależy więc od łącznego spełnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze, podmiot musi być instytucją państwową albo społeczną. Po drugie, musi występować jako oskarżyciel posiłkowy lub oskarżyciel prywatny. Sam fakt, że dany podmiot jest instytucją państwową lub społeczną, nie został wskazany jako wystarczający, ponieważ przepis wiąże brak opłat także z pełnieniem konkretnej roli w sprawie.

Regulacja obejmuje oba wymienione rodzaje oskarżyciela na tej samej zasadzie. Nie różnicuje sytuacji instytucji państwowych i społecznych ani nie uzależnia braku opłat od dodatkowych warunków. Przepis nie określa natomiast rodzajów opłat, sposobu ustalania statusu instytucji ani skutków występowania w innych rolach. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że wskazane instytucje, działając jako oskarżyciel posiłkowy lub prywatny, są wyłączone z obowiązku ponoszenia opłat. Dotyczy to wyłącznie podmiotów i ról wyraźnie wymienionych w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1973 r. poz. 152.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.