Art. 88. Fakty powszechnie znane; fakty znane urzędowo

Fakty powszechnie znane nie wymagają dowodu. To samo dotyczy faktów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie, należy jednak zwrócić na nie uwagę stron.

Komentarz do Art. 88.

Przepis określa wyjątek od zasady wykazywania faktów w toku postępowania dowodami. Jeżeli dana okoliczność jest faktem powszechnie znanym, organ prowadzący postępowanie nie musi wymagać przedstawienia dowodu na jej potwierdzenie. Chodzi o fakty, których znajomość jest ogólna i nie zależy wyłącznie od wiedzy uczestników konkretnego postępowania.

Taki sam skutek dotyczy faktów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie. Są to okoliczności, o których organ ma wiedzę w związku z wykonywaniem swoich zadań. Samo posiadanie tej wiedzy nie oznacza jednak, że organ może pominąć strony. Przepis nakazuje zwrócić ich uwagę na takie fakty, choć nie wymaga przeprowadzania dowodu na ich istnienie.

Regulacja rozróżnia więc dwie podstawy odstąpienia od dowodzenia: powszechną znajomość faktu oraz jego znajomość przez organ z urzędu. W obu przypadkach fakt nie wymaga dowodu, ale przy faktach znanych organowi z urzędu konieczne jest poinformowanie stron o ich uwzględnieniu. Znaczenie praktyczne przepisu polega na uproszczeniu postępowania w zakresie okoliczności, których nie trzeba dodatkowo wykazywać, przy jednoczesnym wskazaniu stronom faktów przyjmowanych przez organ na podstawie własnej wiedzy. Dzięki temu strony wiedzą, jakie okoliczności zostały uwzględnione bez przeprowadzania dowodu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 87.Art. 89.