Art. 60. Powołanie i odwołanie Głównego Rzecznika oraz jego zastępców

1. Głównego Rzecznika powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2. Zastępców Głównego Rzecznika powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Głównego Rzecznika.

Komentarz do Art. 60.

Przepis określa sposób powoływania i odwoływania Głównego Rzecznika oraz jego zastępców. W obu przypadkach decyzję podejmuje Prezes Rady Ministrów, jednak nie działa on samodzielnie. Powołanie albo odwołanie wymaga wcześniejszego wniosku właściwej osoby lub właściwego ministra.

W odniesieniu do Głównego Rzecznika wniosek składa minister właściwy do spraw finansów publicznych. Oznacza to, że procedura dotycząca tej funkcji składa się z dwóch elementów: wniosku ministra oraz decyzji Prezesa Rady Ministrów. Ten sam tryb dotyczy zarówno powołania, jak i odwołania.

Odmiennie uregulowano procedurę dotyczącą zastępców Głównego Rzecznika. Ich powołanie i odwołanie również należy do Prezesa Rady Ministrów, ale wniosek w tych sprawach składa Główny Rzecznik. Przepis rozdziela więc role między organ podejmujący decyzję a podmiot uprawniony do wystąpienia z wnioskiem.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu jasnego trybu obsadzania i kończenia pełnienia obu rodzajów funkcji. Prezes Rady Ministrów ma kompetencję do dokonania powołania lub odwołania, lecz jej wykonanie jest uzależnione od wniosku. Dla Głównego Rzecznika wnioskodawcą jest minister właściwy do spraw finansów publicznych, natomiast w przypadku jego zastępców, sam Główny Rzecznik. Przepis nie określa dodatkowych przesłanek powołania ani odwołania, terminów podejmowania decyzji lub długości pełnienia funkcji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 59a.Art. 61.