Art. 39. Przedawnienie wykonania kary

1. Nie można wykonać kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, jeżeli od dnia uprawomocnienia się orzeczenia upłynęły 2 lata.

2. Przedawnienie wykonania kary nie biegnie w okresie wstrzymania z urzędu jej wykonania, wskutek zaskarżenia do sądu prawomocnego orzeczenia zgodnie z art. 169, a w przypadku kary pieniężnej także w okresie odroczenia tej kary lub jej spłaty w ratach.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa termin, po którego upływie nie można wykonać kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Termin ten wynosi 2 lata i jest liczony od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Regulacja dotyczy zatem etapu wykonywania kary, a nie samego wydania orzeczenia.

Kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy w tym okresie bieg przedawnienia wykonania kary był kontynuowany. Zgodnie z ust. 2 termin ten nie biegnie w czasie wstrzymania z urzędu wykonania kary, jeżeli wstrzymanie nastąpiło wskutek zaskarżenia do sądu prawomocnego orzeczenia zgodnie z art. 169. Okres takiego wstrzymania nie jest więc uwzględniany przy obliczaniu dwuletniego terminu.

Szczególne rozwiązanie dotyczy kary pieniężnej. W jej przypadku bieg przedawnienia nie biegnie również w okresie odroczenia kary albo spłaty jej w ratach. Oznacza to, że uzgodnione lub zastosowane odroczenie płatności oraz rozłożenie należności na raty wpływa na sposób obliczania terminu przedawnienia wykonania tej kary.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na połączeniu ogólnej granicy czasowej z wyjątkami dotyczącymi okresów, w których wykonanie kary jest wstrzymane albo odroczone. Po upływie 2 lat, z uwzględnieniem okresów, w których termin nie biegnie, wykonanie kary staje się niedopuszczalne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.