Art. 140a. Rozstrzygnięcia organu rozpoznającego zażalenie

W wyniku rozpoznania zażalenia organ odwoławczy utrzymuje w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie lub uchyla je, w całości lub w części, z zastrzeżeniem art. 101 ust. 2, art. 108 ust. 2, art. 112 ust. 4, art. 116 ust. 6 i art. 178 ust. 2.

Komentarz do Art. 140a.

Przepis określa, jakie rozstrzygnięcie może wydać organ odwoławczy po rozpoznaniu zażalenia. Organ ma dwie podstawowe możliwości: może utrzymać w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie albo je uchylić. Utrzymanie w mocy oznacza pozostawienie zaskarżonego rozstrzygnięcia bez zmiany. Uchylenie może natomiast obejmować całe rozstrzygnięcie albo tylko jego część, co wskazuje, że organ odwoławczy nie jest ograniczony wyłącznie do rozwiązania polegającego na usunięciu rozstrzygnięcia w całości.

Reguła ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Przepis zastrzega stosowanie art. 101 ust. 2, art. 108 ust. 2, art. 112 ust. 4, art. 116 ust. 6 oraz art. 178 ust. 2. Oznacza to, że przy rozpoznawaniu zażalenia sposób zakończenia sprawy musi uwzględniać także rozwiązania przewidziane w tych przepisach. Sam art. 140a nie opisuje ich treści, lecz wyraźnie wskazuje, że mogą one wpływać na zastosowanie przedstawionej reguły.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu możliwych wyników postępowania zażaleniowego. Po rozpoznaniu środka zaskarżenia organ odwoławczy może pozostawić wcześniejsze rozstrzygnięcie w mocy albo je uchylić, w całości lub w części, z uwzględnieniem wskazanych wyjątków. Zakres uchylenia ma znaczenie dla tego, jaka część zaskarżonego rozstrzygnięcia zostaje objęta zmianą wynikającą z rozpoznania zażalenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 140.Art. 141.