Art. 111. Badanie właściwości. Konsekwencje stwierdzenia niewłaściwości

1. Komisje orzekające badają swoją właściwość z urzędu.

2. Stwierdzenie niewłaściwości i przekazanie sprawy właściwej komisji orzekającej może nastąpić nie później niż do otwarcia postępowania dowodowego.

Komentarz do Art. 111.

Przepis określa sposób postępowania komisji orzekających w sytuacji, gdy trzeba ustalić, czy dana komisja jest właściwa do zajęcia się sprawą. Podstawową zasadą jest badanie właściwości z urzędu, co oznacza, że komisja powinna ocenić tę kwestię w ramach własnego postępowania, niezależnie od tego, czy została o to dodatkowo wezwana. Przepis nie uzależnia takiego badania od wniosku uczestnika ani od wystąpienia innego podmiotu.

Jeżeli komisja stwierdzi, że nie jest właściwa, sprawa może zostać przekazana komisji właściwej. Obie czynności, czyli stwierdzenie niewłaściwości oraz przekazanie sprawy, są ze sobą powiązane i służą temu, aby sprawa trafiła do właściwej komisji orzekającej.

Istotne znaczenie ma określony termin. Takie rozstrzygnięcie może nastąpić nie później niż do otwarcia postępowania dowodowego. Oznacza to, że kwestia właściwości powinna zostać rozstrzygnięta przed rozpoczęciem tego etapu postępowania. Przepis wyznacza więc końcowy moment na przekazanie sprawy z powodu niewłaściwości komisji, a jednocześnie porządkuje tok postępowania. W praktyce zapewnia to, że postępowanie dowodowe jest otwierane przez komisję, która została uznana za właściwą do prowadzenia sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 110.Art. 112.